της Φάουζια Αφζάλ-Χαν

Υποθέτω ότι τελικά έγινα η «φεμινίστρια που χαλάει τη διασκέδαση», όπως μας προέτρεπε η Σάρα Άχμεντ. Μόνο που έχω γυρίσει ανάποδα τη ροή του συναισθήματος: ο θυμός μου δεν στρέφεται αποκλειστικά εναντίον των μισογύνηδων ανδρών ή των γυναικών συνεργών τους. Αντικείμενο της οργής μου είναι ο ίδιος ο φεμινισμός του κατεστημένου και οι γυναίκες της ελίτ που λειτουργούν ως υπηρέτριές του.

Ενώ πολλές φεμινίστριες —από διάφορες θεωρητικές κατευθύνσεις— συνεχίζουν να εκθειάζουν με λυρικό τρόπο την νεοφιλελεύθερη, σχεδόν ιμπεριαλιστική εικόνα της Γκλόρια Στάινεμ, εγώ έχω μείνει στήλη άλατος από την άκριτη λατρεία που εξακολουθεί να εμπνέει.

Αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη απορία είναι η άρνηση των μέινστρημ φεμινιστριών — μερικές από τις οποίες, κατά τα άλλα, θαυμάζω — να καταγγείλουν τη Στάινεμ για το έργο καταστολής ανταρτικών κινημάτων που Συνέχεια →