Το σημείωμα αυτό αναδημοσιεύεται στο μπλογκ επειδή, χάρη σε μια μικρο-φασιστικού τύπου εκστρατεία κάποιων φανατικών «γενοκτονιστών», έχει μπλοκαριστεί η κοινοποίηση του άρθρου μέσω του facebook και του twitter. Αναδημοσιεύουμε λοιπόν το άρθρο για να σπάσουμε αυτή τη λογοκρισία.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Του Όμηρου Ταχμαζίδη

Δείτε την αρχική δημοσίευση 875 επιπλέον λέξεις

του Απόστολου Λαμπρόπουλου

Η Eurovision ξεκίνησε πριν από 64 χρόνια ως ένα σχέδιο ειρήνης (peace project) με στόχο να φέρει κοντά, μέσα από ένα διαγωνισμό τραγουδιού και εκμεταλλευόμενη το καινούργιο τότε μέσο της τηλεόρασης, χώρες που λίγο νωρίτερα είχαν πολεμήσει μεταξύ τους. Για αδιανόητα μεγάλο, για τα δεδομένα της τηλεόρασης, διάστημα, επέζησε ως τέτοιο σχέδιο, ενσωματώνοντας σταδιακά π.χ. τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας που επίσης έβγαιναν από πόλεμο και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να σκηνοθετήσουν τη δική τους φαντασιακή σχέση με την Ευρώπη μέσα από την ποπ μουσική και οπτική κουλτούρα.

 

Την ίδια δυνατότητα να δημιουργήσει μια φαντασιακή σχέση με την Ευρώπη εκμεταλλεύτηκε, από το 1973 και μετά, και το Ισραήλ, δεδομένου ότι ο διαγωνισμός είναι ανοιχτός και στις χώρες της Μεσογείου. Οι δυο πρώτες του νίκες (1978 και 1979) Read More

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Στην ΕφΣυν της 13.05.2019, δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο «Πρωτοφανείς δηλώσεις του Ν. Σοφιανού» το οποίο είχε τη μορφή ρεπορτάζ για μία συγκέντρωση κατοίκων της περιοχής Αγ. Παύλου/Σταθμού Λαρίσης στην οποία είχαν κληθεί και 4 υποψήφιοι δήμαρχοι. Το άρθρο έφερε υπογραφή (του –άγνωστου σε μένα- Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου), αλλά στην πράξη έμοιαζε απλώς αντιγραφή από δελτίο τύπου της δημοτικής παράταξης «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα» ή/ και της εκπροσώπου της Ντίνας Ρέππα, η οποία ήταν η μόνη θετική πρωταγωνίστρια της αφήγησης. Γι’ αυτό, περίμενα να διασταυρωθούν και από τουλάχιστον μία ακόμα πηγή οι όντως πρωτοφανείς, χρυσαυγίτικου τύπου δηλώσεις που αποδίδονταν εκεί στον υποψήφιο του ΚΚΕ Ν. Σοφιανό.

Η διασταύρωση αυτή δόθηκε πανηγυρικά, και κάπως απρόσμενα, με την αντίδραση του ίδιου του ενδιαφερόμενου, την οποία ο ίδιος εξέδωσε ως διάψευση, αλλά επί της ουσίας Read More

των Άκη Γαβριηλίδη – Μαρίας Σαρρή

 

Το ελληνικό κράτος, έστω με πολλές δυσκολίες και με μεγάλη καθυστέρηση, έχει κάπως συμφιλιωθεί με την ιστορία του φαινομένου της δεκαετίας του 40 που αποκάλεσε «συμμοριτοπόλεμο». Έχει όμως μεγαλύτερη δυσκολία να ξεπεράσει τη μνησικακία του απέναντι σε ένα ακόμα προγενέστερο φαινόμενο: τον «κανονικό» ληστοσυμμοριτισμό, το όνομα του οποίου στο κάτω κάτω χρησιμοποίησε για να στιγματίσει και έτσι να καταστείλει ευκολότερα τους κομμουνιστές.

Σήμερα, εκτίθενται σε δημόσιους χώρους –π.χ. στη Μάντρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς- τιμητικές προτομές του Άρη Βελουχιώτη, ενός ανθρώπου του οποίου το κεφάλι είχε εκτεθεί ως τρόπαιο στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων μετά την εκτέλεσή του. Ταυτόχρονα, όμως, στο Εγκληματολογικό Μουσείο της Αθήνας, σύμφωνα με την ίδια την υπερήφανη περιγραφή που βρίσκουμε στην ιστοσελίδα του, εκτίθενται, για αδιευκρίνιστους επιστημονικούς (;) σκοπούς, «κεφαλές καρατομηθέντων ληστών», Read More

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης έχει συχνά τοποθετηθεί δημόσια κατά τρόπους που ήταν άστοχοι και προβληματικοί. Στο παρελθόν, και από αυτήν εδώ τη θέση, έχουμε ξεκάθαρα αντιταχθεί σε τέτοιες τοποθετήσεις και τις έχουμε επικρίνει.

Την προηγούμενη εβδομάδα, μια νέα δημόσια τοποθέτησή του προκάλεσε τις ισχυρότερες μάλλον μέχρι τώρα αντιδράσεις, μεταξύ άλλων και από στελέχη του ίδιου του κόμματός του, ενώ από την αντιπολίτευση μίλησαν και για πρόταση μομφής. Επρόκειτο για την απάντησή του σε μήνυμα του υποψήφιου ευρωβουλευτή της ΝΔ Στέλιου Κυμπουρόπουλου, στο οποίο αυτός δήλωνε ότι «δεν θέλησε ποτέ μόρια, επιδόματα, Read More

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Ένα απόγευμα περί το 1990, ίσως λίγο νωρίτερα, βαδίζαμε με τον Γεράσιμο Βώκο στη νέα παραλία της Θεσσαλονίκης, προς τα ανατολικά, μάλλον για να πάει εκείνος σπίτι του –έμενε τότε στην Πιττακού 5, μία κάθετη στην Ανθέων-, κι εγώ να συνεχίσω προς Νέα Κρήνη. Είχε πρόσφατα επιστρέψει από ένα ταξίδι στο Παρίσι –ένα από τα πολλά. Συζητούσαμε για διάφορα θέματα, και κάποια στιγμή η συζήτηση πήγε στον Αλτουσέρ. Δεν θυμάμαι αν την πήγα εγώ ή εκείνος. Μάλλον και οι δύο. Εγώ τον ρώτησα αν ξέρει «τι κάνει τώρα». Γράφει, μου είπε ο Βώκος. Γράφει συνεχώς, έχει γεμίσει δωμάτια ολόκληρα με γραπτά. –Θα βγουν όμως; –Ε, τι να βγουν; Τώρα; Μόνο όταν πεθάνει πλέον. –Και … για ποιο θέμα; Τι τον απασχολεί; Τον έχεις δει, έχετε μιλήσει; –Τα πάντα. Τα πάντα τον Read More

του Τζόρτζιο Αγκάμπεν

 

Συναντήθηκα με τον Ασσάνζ πριν από δύο χρόνια στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο και, καθώς ξανασκέφτομαι όσα μου είπε κατά τη συνάντησή μας, νομίζω ότι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί συνελήφθη σήμερα. Ο Ασσάνζ μού είπε ότι ερευνούσε πώς ετοιμαζόταν η Google να χρησιμοποιήσει την τεράστια ποσότητα πληροφοριών που έχει συγκεντρώσει. Κατά τον Ασσάνζ, επρόκειτο να πουλήσει σε ασφαλιστικές εταιρείες και μυστικές υπηρεσίες δεδομένα σχετικά με τα συμφέροντα, τις επιθυμίες, την κατανάλωση, την υγεία, τα διαβάσματα, με δυο λόγια για τη ζωή εκατομμυρίων ατόμων σε όλες τις πτυχές της. Κατά τον Ασσάνζ –και πιστεύω ότι μπορούμε να συμμεριστούμε τη γνώμη του- αυτό θα συνεπαγόταν μια άνευ προηγουμένου αύξηση στις δυνατότητες ελέγχου επί των ανθρώπινων όντων από οικονομικές και αστυνομικές δυνάμεις. Οπότε, Read More