του Άκη Γαβριηλίδη

Στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα (και αλλού), επί χρόνια ακολουθούνταν το πατροπαράδοτο αντισημιτικό έθιμο της «καύσης του Ιούδα», εκεί με το ιδιαίτερο όνομα «λαμπρατζιά» (προφ. λαμπραdjά).

Φέτος, το ΕΛΑΜ, αυτοαποκαλούμενο και «Χρυσή Αυγή Κύπρου», και λοιπές αντιδημοκρατικές δυνάμεις, αποφάσισαν αντί για τον Ιούδα/ Εβραίο να κάψουν μια σημαία με τα χρώματα του ουράνιου τόξου, τη γνωστή ως «σημαία του LGBTI κινήματος».

Όχι όμως την κλασική που έφερε απλώς οριζόντιες ρίγες στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Μία νεότερη εκδοχή της, η οποία στην αριστερή πλευρά φέρει και ένα τρίγωνο το οποίο συμβολίζει τους «εγχρώμους» [people of color]. H σημαία αυτή, μάλιστα, ή διάφορες παραλλαγές της, τον τελευταίο χρόνο έχει χρησιμοποιηθεί σε διαδηλώσεις για να εκφράσει συμπαράσταση προς την Παλαιστίνη[1].

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύγλωττη απεικόνιση των αλλαγών στις προτιμήσεις της ελληνικής/ ελληνοκυπριακής (και της παγκόσμιας) ακροδεξιάς από την αντικατάσταση αυτή. Η οποία δείχνει ότι είναι κάλλιστα δυνατό να είναι κανείς αντισημίτης, φιλοϊσραηλινός και ναζιστής. Και επίσης, σε ένα άλλο επίπεδο, αποδεικνύει την ευελιξία και την προσαρμοστικότητα των «πανάρχαιων εθίμων» –ή ενδεχομένως τον καιροσκοπισμό όσων επικαλούνται την «πίστη στις παραδόσεις».

Οι εκπρόσωποι του ελληνικού αντι-αντισιωνισμού θα ήθελαν να μας πείσουν ότι τέτοια φαινόμενα αποτελούν ένδειξη της κοινής θέσης μεταξύ ΛΟΑΤΚΙ και Εβραίων και απηύθυναν εκκλήσεις για αλληλεγγύη μεταξύ αυτών των «διωκόμενων μειονοτήτων». Ωστόσο, εξίσου εύλογο -αν όχι περισσότερο- θα ήταν να υποστηριχθεί ότι, αντιθέτως, αποτελούν ένδειξη της διαφοράς μεταξύ αυτών των ομάδων -ή πάντως της διαφορετικής, έως αντίθετης, αντιμετώπισής τους από την ακροδεξιά. Όσο για την ευχή για αλληλεγγύη, αυτή εν μέρει έχει ήδη εκπληρωθεί, αλλά, όπως φαίνεται, μεταξύ άλλων μειονοτήτων.

[1] Ευχαριστώ την Μαρία Σαρρή για την επισήμανση, καθώς και τους Δημήτρη Παπανικολάου και Bably Elbably για κάποιες παρατηρήσεις με βάση τις οποίες αναδιατυπώθηκε το σημείωμα λίγη ώρα μετά την πρώτη ανάρτησή του.

του Άκη Γαβριηλίδη

Μα για να σωθεί η Ελλάδα, στους καιρούς τους ύστατους,
βρείτε κάπου έναν Καιάδα και γκρεμοτσακίστε τους.
Τότε θα ’ρθουν άλλα χρόνια μ’ όνειρα κι οράματα,
δίχως λόγους στα μπαλκόνια κι άχρηστα προγράμματα.

(Νίκος Γκάτσος, ποιητής της γενιάς του 30 και στιχουργός εντεχνολαϊκών τραγουδιών, «Τα γερόντια», 1991).

«Ελάτε να κάνουμε τους φόβους του διεφθαρμένου, ανθελληνικού πολιτικού συστήματος πραγματικότητα!»

(από αφίσα του κόμματος «Σπαρτιάτες» για τις εκλογές του Ιουνίου 2023).

Βρείτε τις διαφορές.
Αν δεν τις βρείτε, σκεφτείτε μήπως είναι καιρός να ξυπνήσετε από τον ύπνο σας και να πάψετε να κρύβεστε πίσω από τα διάφορα «μα δεν εννοούσε αυτό», «ας μην χαρίζουμε τον υψηλό πολιτισμό στους ακραίους» κ.λπ.