Κινήματα,Πολιτική

Καταλήψεων έπαινος: η περίπτωση της ΥΦΑΝΕΤ

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Πριν από αρκετά χρόνια, ίσως πάνω από δέκα, είχα παρακολουθήσει στη Θεσσαλονίκη μία παρουσίαση κάποιων μελών της ισραηλινής ομάδας «Αναρχικοί ενάντια στο τείχος» για τη δράση τους. Ακολούθησε συζήτηση και τοποθετήσεις, σύντομες ή λιγότερο σύντομες. Μετά το τέλος τους, και αφού επικράτησαν κάποια δευτερόλεπτα σιωπής, ένας ηλικιωμένος άνδρας από το βάθος της αίθουσας ρώτησε διστακτικά εάν «οι νέοι είχαν πει ό,τι είχαν να πουν» και, αφού τον διαβεβαίωσαν ότι ναι, πήρε και αυτός το λόγο και άρχισε, με όλο και μεγαλύτερη πεποίθηση, με φωνή που δυνάμωνε, την τοποθέτησή του, στην οποία συγχάρηκε τους αναρχικούς για τη δράση τους αλλά προσέθεσε ότι αυτά «δεν αρκεί να τα λέμε εδώ μεταξύ μας, πρέπει να πάμε να μιλήσουμε στην εβραϊκή κοινότητα, γιατί αυτοί ζούνε μόνο με τα ψέματα του Shαρόν» (προφέροντας το σ όπως –φαντάζομαι- οι Εβραίοι, και πάντως όχι οι Έλληνες της Ελλάδας). Mετά απευθύνθηκε και στους ομιλητές μιλώντας με άνεση εβραϊκά –δεν κατάλαβα τι τους είπε, αλλά εκείνοι φαίνονταν να καταλαβαίνουν.

Έχοντας τότε πρόσφατα διαβάσει το αριστουργηματικό Έλληνας, Εβραίος και αριστερός του Μωυσή Μιχαήλ Μπουρλά, από τα πρώτα λεπτά ήμουν σίγουρος ότι ο κύριος που μιλούσε δεν μπορούσε να ήταν άλλος από το συγγραφέα –και πρωταγωνιστή, φυσικά- αυτής της απίστευτης βιογραφίας. Πράγματι, μετά το τέλος της εκδήλωσης τον πλησίασα και τον ρώτησα πώς λέγεται, και μου το επιβεβαίωσε. Του είπα πόσο συγκινήθηκα που τον γνώρισα και από κοντά και πόσο σημαντικό βρίσκω το βιβλίο του, και χαμογέλασε ντροπαλά αλλά με ικανοποίηση.

Η ευκαιρία να μιλήσω με τον Μωυσή Μιχαήλ Μπουρλά και να του σφίξω το χέρι, είναι μόνο ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία χρωστάω ευγνωμοσύνη στην κατάληψη Συνέχεια

Κλασσικό
Κριτική της πολιτικής οικονομίας,Κινήματα,Οικονομία,Πολιτική

Ρανσιέρ: «Οι συντάξεις είναι μια κοινή οργάνωση του κόσμου»

του Ζακ Ρανσιέρ

 

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί χαιρετισμό που απηύθυνε ο Γάλλος στοχαστής σε συγκέντρωση των απεργών σιδηροδρομικών στο σταθμό Βωζιράρ στις 16 Ιανουαρίου, όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα τής Monde. Μετάφραση: Α.Γ.

 

Εάν βρίσκομαι εδώ σήμερα, είναι φυσικά πρώτα απ’ όλα για να επιβεβαιώσω την πλήρη υποστήριξή μου σε έναν παραδειγματικό αγώνα, αλλά και για να πω με δυο λόγια γιατί μου φαίνεται παραδειγματικός.

Έχω περάσει αρκετά χρόνια από τη ζωή μου μελετώντας την ιστορία του εργατικού κινήματος, και αυτό μου έδειξε ένα ουσιαστικό πράγμα: όσα ονομάζουμε «κοινωνικές κατακτήσεις» είναι κάτι πολύ περισσότερο από κάποια οφέλη που αποκόμισαν ιδιαίτερες Συνέχεια

Κλασσικό
Κλίμα,Πολιτική

Η Αυστραλία αυτοκτονεί κλιματικά για χάρη του άνθρακα

του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν

Εδώ και λίγες μέρες, ένα βιβλιοπωλείο στο πυρόπληκτο χωριό Cobargo της Νέας Νότιας Ουαλλίας έχει αναρτήσει μια πινακίδα που λέει: «Η πτέρυγα ‘Μετα-αποκαλυπτική Φαντασία’ μεταφέρθηκε στο ‘Θέματα Επικαιρότητας’».

Και όμως, όσο κι αν μοιάζει απίστευτο, η αντίδραση των ηγετών της Αυστραλίας στην πρωτοφανή αυτή εθνική κρίση δεν ήταν να υπερασπιστούν τη χώρα τους, αλλά να υπερασπιστούν τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, τον μεγαλύτερο δωρητή και στα δύο μεγάλα κόμματα –λες και θέλουν να σπρώξουν τη χώρα προς την καταστροφή της. Όταν ξεσπούσαν οι πυρκαγιές, στα μέσα Δεκεμβρίου, ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της

Συνέχεια

Κλασσικό
Art,national identity,Politics,Postcolonialism

Emperor Ras Tafari in Piraeus: Seferis’s Colonial Anxieties

by Akis Gavriilidis

 

Abstract

Seferis’s poem “Leoforos Syngrou II” has received little critical attention.

Works outside the canon often prove a useful lens for an author’s practice.

This is also the case with this poem, which directly refers to a colonial and racial problematic. Seferis, both as an object of mainstream scholarship and as an icon of Greek pop culture during the last half of the 20th century, has been mainly seen as a champion of “Greekness” –construed as the solitary course of a unique nation through various vicissitudes. The author himself encouraged such a reading. In his work, however, we find evidence that Seferis was attentive to elements undermining this uniqueness, shifting attention to links, cleavages and hierarchizations within both Hellenism and humanity at large. This makes Greekness appear as a product of, and as an instrument for the production of, knowledge about and classification of individuals and ethnic groups, including self-knowledge and self-classification, as well as a technology for profiling and variously claiming and/ or attributing rights to those groups. Our understanding of Seferis’s Hellenism would be incomplete without its colonial and racial dimension.

Συνέχεια

Κλασσικό