Βιοπολιτική,Δίκαιο,μετανάστευση

Σιντική: το ανθρώπινο σώμα ως μέσο

του Βασίλη Παπαστεργίου

 

Η ιδέα ότι ο άνθρωπος και το ανθρώπινο σώμα δεν μπορούν να εκλαμβάνονται και να χρησιμοποιούνται ως μέσα για την επίτευξη άλλων σκοπών είναι πολύ παλιά. Ο Καντ την διατύπωσε ρητά, αλλά πιθανόν αυτά να έχουν ειπωθεί και από άλλους πιο πριν και εγώ να το αγνοώ.

Αυτή η ιδέα είναι επίσης μια σύγχρονη ιδέα. Πάνω της έχουν θεμελιωθεί κάποιες σύγχρονες αρχές των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως για παράδειγμα η απαγόρευση των βασανιστηρίων. Ο σύγχρονος νομοθέτης απαγορεύει τα βασανιστήρια ακόμα και όταν με αυτά είναι δυνατόν οι διωκτικές δυνάμεις να αποσπάσουν σημαντικές πληροφορίες.

Και τούτο όχι μόνο γιατί η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι οι πληροφορίες και οι ομολογίες που αποσπώνται με βασανιστήρια είναι ιδιαίτερα επισφαλείς (καθώς ο βασανιζόμενος συχνά θα ομολογήσει ακόμα και όταν είναι αθώος για να σταματήσει το βάσανό του), αλλά και γιατί από άποψη αρχής είναι αδιανόητο να χρησιμοποιείται το ανθρώπινο σώμα ως μέσο για την επίτευξη ενός άλλου – δήθεν ανώτερου – σκοπού.

Θα έλεγε κανείς ότι γράφω πράγματα αυτονόητα.

Δυστυχώς όχι και τόσο. Αυτή η αυτονόητη αρχή παραβιάζεται σήμερα συστηματικά στην χώρα μας. Και παραβιάζεται συστηματικά αλλά και ομολογημένα από την πολιτική ηγεσία Συνέχεια

Κλασσικό
Γλώσσα,Πλήθος,κράτος

Ntrismpioti, Tzengko, Fampio: το κράτος εναντίον της γλώσσας

του Άκη Γαβριηλίδη

 

 

Όποιος παρακολουθεί διεθνείς αθλητικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια, διαπιστώνει ότι τα ονόματα των αθλητ(ρι)ών με ελληνικό διαβατήριο, στις φανέλες τους, στους σχετικούς πίνακες των τηλεοράσεων και γενικά όπου αλλού συντρέχει περίπτωση, μεταγράφονται στα λατινικά με έναν τρόπο παράλογο και διεστραμμένο, ο οποίος δεν αντιστοιχεί προς αυτό που προφέρουν οι ομιλητές της ελληνικής και, συχνά, δεν αντιστοιχεί προς κάτι που να μπορεί να προφέρει ο ομιλητής οποιασδήποτε γλώσσας χωρίς να στραμπουλήξει τη γλώσσα του.

Το φαινόμενο αυτό νομίζω ότι είναι συνδυσμένο αποτέλεσμα δύο διαφορετικών διαδικασιών. Η μία αφορά την ομιλούμενη και η άλλη την γραπτή γλώσσα.

 

  • Τα τελευταία χρόνια, ιδίως στην Αθήνα και την υπόλοιπη νότια Ελλάδα, υπάρχει η τάση να προφέρονται όλα τα ντ ως d, όλα τα μπ ως b και όλα τα γγ, γκ ως g[1].

Αυτό δεν συνέβαινε πάντοτε, και δεν συμβαίνει παντού όπου μιλιούνται τα ελληνικά. Για να πειστούμε περί αυτού, αρκεί να ακούσουμε κάποια παλιότερα τραγούδια όπου οι τραγουδιστές και οι Συνέχεια

Κλασσικό
Κοινωνιολογία,Μετα-αποικιακές σπουδές,Πολιτική

Ράμφος/ Μάνος/ Τσουκαλάς: ευρωκεντρισμός και αυτοαποικιοποίηση

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Από μία νεκρολογία των τελευταίων ημερών, πληροφορήθηκα ότι εκλιπών το 1993 είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο με τον τίτλο «‘Τζαμπατζήδες’ στη χώρα των θαυμάτων. Περί Ελλήνων στην Ελλάδα’».

Κουίζ, για όσους/-ες δεν γνωρίζουν το άρθρο και βαριούνται να ψάξουν την απάντηση στο Γκουγκλ:

Ποιος ήταν αυτός;

Ο Στέλιος Ράμφος, ο Στέφανος Μάνος ή ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς;

Με βάση τον τίτλο, ταιριάζουν και οι τρεις.

Καθώς και αρκετοί άλλοι. Θα έλεγα άπειροι.

Ας βοηθήσω λίγο: το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε, όχι στο Κλικ ή στο Liberal (που δεν υπήρχε ακόμη τότε), αλλά στην Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης. Συνέχεια

Κλασσικό