Αρχείο

Tag Archives: Jean-Jacques Rousseau

του Άκη Γαβριηλίδη

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ανεπτυγμένη μορφή εισήγησης στο συνέδριο με θέμα «Η επικαιρότητα του Σπινόζα» που οργανώθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο αν θυμάμαι καλά την άνοιξη του 2001. Πρώτη δημοσίευση: Αξιολογικά, Ειδικό Τεύχος 2 (2002), σελ. 137-172.

 

Το θέμα της ημερίδας αναφέρεται, ως γνωστόν, στην επικαιρότητα του Σπινόζα.

Η επιλογή του συγκεκριμένου όρου υποθέτω ότι δεν οφείλεται σε κάποιο ιδιαίτερο θεωρητικό λόγο, αλλά μάλλον στην ουδετερότητά του, χάρη στην οποία προσδίδεται ακριβώς η αναγκαία ευρύτητα στο πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούνται να κινηθούν οι εισηγήσεις. (Αν όχι ίσως και σε κάποια έμμεση απολογητική στάση απέναντι στον ασφυκτικά κυρίαρχο εξελικτισμό, με βάση τον οποίο όποιος ασχολείται με έναν φιλόσοφο που έζησε πριν από 350 χρόνια οφείλει να προφυλάσσει εκ των προτέρων την ενασχόλησή του αυτή από την υποψία ότι αφορά κάτι παρωχημένο και να πείθει ότι «μπορεί ακόμα και σήμερα να προσφέρει …»).

Από την πλευρά μου, πάντως, σκέφτηκα να πάρω κατά γράμμα την αναφορά στην επικαιρότητα και να τη θέσω στο επίκεντρο της παρούσας εργασίας.

Ζούμε σε μια εποχή που αποθεώνει την επικαιρότητα, η οποία νοείται κυρίως ως ο «γεωμετρικός τόπος» της δημοσίευσης συγκεκριμένων ειδήσεων –και, δευτερευόντως, γνωμών- σχετικά με πρόσφατα συμβάντα. Ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα, ο Χέγκελ Read More

Par Akis Gavriilidis

1. L’ «exclusion inclusive» du crime politique

La période pendant laquelle cet article est rédigé (juin/juillet 2003), et déjà pour plusieurs mois, l’actualité juridique et politique en Grèce est marquée par le procès de 19 personnes accusées comme membres de «17 novembre», une organisation terroriste (selon la terminologie officielle ; «de propagande armée» selon une dénomination probablement plus adéquate). Cette organisation d’extrême gauche a été active pour 25 années, pendant lesquelles elle avait tué 22 personnes, entre autres des anciens bourreaux de la dictature militaire et autres policiers, des industriels, des agents de la CIA, et de diplomates turcs, sans que la police ait pu en arrêter même un membre. Mais en été 2002 on a vu, l’une après l’autre, l’arrestation spectaculaire de ces 19 personnes, dont certaines nient toute implication et d’autres ont accepté puis révoqué leurs aveux, en soutenant qu’elles étaient dues à des «pressions», voire tortures, de la police, et que les autorités judiciaires leurs ont nié leurs droits à une assistance légale et une défense appropriée après leur arrestation et pendant l’examen.

L’évaluation de ces plaintes et le déroulement du procès en général n’est vraiment pas l’objet du présent article ; je vais plutôt relever un point précis, presqu’ un détail, qui présent un intérêt pour mon point de Read More