The Hegelian pitfalls of the Documenta14 criticisms

by Akis Gavriilidis


Recently, while in Cyprus, I spoke to a doctoral student who had just returned from Athens, where, as he informed us, he had visited several events taking place there in the framework of the Documenta14 exhibition. Among these, as he said, a performance “in a building close to Omonia square”. After one or two questions, it came out that this performance was actually not part of Documenta, but a sort of a “counter-event” staged as a satire, under the title dokoùmena (ancient Greek for “things believed/ seen as”, a title which obviously parodies the name of the institution)[1]. Our friend apparently mistook it as being part of the official program.

But was this really a mistake? If so, in what sense?

Documenta consists in a series of artistic works shown during a certain period of time Συνέχεια


H εγελιανή παγίδα των κριτικών τής Documenta


του Άκη Γαβριηλίδη

Προ ημερών που ήμουν στην Κύπρο, έτυχε να ακούσω έναν φίλο και σύντροφο να αφηγείται ότι μόλις είχε γυρίσει από την Αθήνα όπου μεταξύ άλλων παρακολούθησε «κάποιες εκδηλώσεις της Documenta». Όταν ρωτήθηκε ποιες συγκεκριμένα, απαρίθμησε έξι-εφτά, μεταξύ των οποίων και μία που γινόταν «σε ένα κτίριο κοντά στην Ομόνοια». Μετά από μία-δυο διευκρινιστικές ερωτήσεις, προέκυψε ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για την εκδήλωση «Ανάσταση με τα Δοκούμενα», την οποία ο νεαρός επισκέπτης έκανε το λάθος να θεωρήσει τμήμα της διεθνούς καλλιτεχνικής έκθεσης.

Είναι όμως τόσο σίγουρο ότι έκανε λάθος; Και ποιο ακριβώς ήταν αυτό το λάθος;

Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει μία δραστηριότητα που εντάσσεται στο πλαίσιο της Συνέχεια