του Αλέξανδρου Ηλία

Διάβασα το αξιοθρήνητο πόνημα του Σάκη Μουμτζή για το Ολοκαύτωμα, το κείμενο που θα εκφωνούσε, σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό, κατά την τελετή μνήμης, την οποία οργάνωσε η ισραηλιτική κοινότητα του Βόλου. Αξιοσημείωτο δεν είναι το γεγονός ότι ακροκεντρώοι ακόμη προσπαθούν να μαζέψουν το σαγόνι τους από το πάτωμα, όπου βρέθηκε από θαυμασμό (και ανακούφιση;) ενώπιον ενός πνευματικού σκουπιδιού το οποίο με μεγαλειώδεις χειρονομίες μιμείται ό,τι ο συγγραφέας του νομίζει ότι είναι η σκέψη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι εν λόγω ακροκεντρώοι, οι οποίοι καταγγέλλουν τον αντισημιτισμό και Συνέχεια →

του Άκη Γαβριηλίδη

Στον ελληνόφωνο κυβερνοχώρο, καθώς και στον αγγλόφωνο υπό ελληνικό έλεγχο, ιδίως υπό έλεγχο οπαδών και διακινητών της θεωρίας περί «ελληνικής γενοκτονίας», γνωρίζει ευρύτατη διάδοση εδώ και λίγα χρόνια μια ιστορία κατά την οποία οι «Κεμαλιστές» εμπορεύτηκαν τα οστά των εν λόγω γενοκτονημένων Ελλήνων, και ειδικότερα ότι τα πούλησαν στη Γαλλία για βιομηχανική χρήση.

Απ’ όσο μπορώ να δω, το αφήγημα αυτό εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ένα κείμενο του Βλάση Αγτζίδη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 15ης Σεπτεμβρίου 2013, με τίτλο «Εμπόριο οστών. Όταν οι κεμαλιστές θησαύριζαν από λείψανα θυμάτων», στο οποίο περιλαμβάνεται και το σύνολο των πηγών που υποτίθεται ότι τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό αυτό. Στη συνέχεια, το άρθρο αυτό αναδημοσιεύτηκε από τον ίδιο το συγγραφέα του στο μπλογκ του και συμπεριλήφθηκε ως υποενότητα σε ένα εκτενέστατο κείμενο που έγραψε ως πρόλογο για το βιβλίο τού Μιχαήλ Αγγέλου Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Υπ’ αυτόπτου μάρτυρος, εκδ. Ελευθεροτυπία, Αθήνα 2013 (σ. 46) –εδώ με Συνέχεια →