του Άκη Γαβριηλίδη

Με την ιστορία του μπλόκου τής (τότε Κοκκινιάς και νυν) Νίκαιας ήρθα σε επαφή σε μεγάλη ηλικία και μέσα από αναγνώσματα. Δεν είχα κάποια βιωματική σχέση με την περιοχή ούτε είχα γίνει από παιδί δέκτης προφορικών αφηγήσεων από ανθρώπους που τα έζησαν.

Φυσικά, όπως όλοι όσοι ενηλικιώθηκαν λίγο μετά τη μεταπολίτευση, είχα στην πολιτική μου αποσκευή την πληροφορία ότι στην Κοκκινιά το 44 γερμανοί και έλληνες ναζιστές εκτέλεσαν πολλές δεκάδες αντιστασιακούς, όπως έκαναν και σε πολλά άλλα μέρη λίγο πριν και λίγο μετά. Κάποια πράγματα όμως για τις συγκεκριμένες περιστάσεις του εγκλήματος τα έμαθα αργότερα. Και ειδικότερα, τα εξής: πρώτον, ότι, στο συμβάν αυτό, (όπως και σε πολλά άλλα, όπως είχε παρατηρήσει νομίζω πρώτη η Χάννα Άρεντ), οι ναζιστικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν εναντίον «λευκών», ευρωπαϊκών πληθυσμών τεχνικές «διαχείρισης» (οριακά, όπως εν προκειμένω, εξόντωσης) πληθυσμών οι οποίες είχαν προηγουμένως δοκιμαστεί στις αποικίες· και δεύτερον ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση πυροδοτήθηκε από την λύσσα και την εκδικητικότητα των Συνέχεια →

του Άκη Γαβριηλίδη

Στη Νίκαια, στην πλατεία Οσίας Ξένης (η οποία, όπως είχαμε γράψει στο παρελθόν, αποτελεί τμήμα του χώρου στον οποίο οι Ναζί υλοποίησαν τις μαζικές εκτελέσεις αντιστασιακών τον Αύγουστο του 1944), εδώ και αρκετά χρόνια υπάρχει ένα παραδοσιακό καφέ-ουζερί. Πριν από λίγα χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, πέθανε ο αρχικός ιδιοκτήτης του, το όνομα του οποίου έφερε μέχρι τότε, και οι νέοι επιχειρηματίες μετονόμασαν το φαγάδικο σε «Το Μπλόκο της Κοκκινιάς». Όχι μόνο αυτό, αλλά και το διακόσμησαν, εσωτερικά αλλά και εξωτερικά (!), αποκλειστικά με εικόνες από το ίδιο το συμβάν του 1944 –τα γνωστά χαρακτικά του Τάσσου, αλλά και μερικές φωτογραφίες. Μόνο στους εξωτερικούς τοίχους θα βρίσκονται καμιά δεκαριά τέτοιες εικόνες, μέσα δεν ξέρω πόσες ακόμα.

Βρίσκω την επιλογή πραγματικά απίστευτη, και ακόμα πιο απίστευτο βρίσκω το γεγονός ότι από αυτήν δεν Συνέχεια →