του Άκη Γαβριηλίδη

Όσον αφορά την τροποποίηση του άρθρου 1536 του Αστικού Κώδικα, για την οποία έχει ήδη καθιερωθεί το κωδικό όνομα «τροπολογία Κεφαλογιάννη», στον δημόσιο χώρο έχουν διατυπωθεί κάποιες –ελάχιστες- φωνές υποστήριξης, ή σχετικοποίησης των επικρίσεων. Οι περισσότερες φυσικά έρχονται από τα δεξιά –από την ίδια την ενδιαφερομένη, τον υπουργό δικαιοσύνης και ίσως ένα-δυο ακόμη πολιτευτές. Ο κ. Φλωρίδης λοιπόν, προσπαθώντας να δικαιολογήσει (τα αδικαιολόγητα, δηλαδή) την ψήφιση της διάταξης, όπως διαβάζω στο διαδίκτυο είπε τα εξής:

δώσαμε το δικαίωμα στους γονείς ότι εφόσον κάνει έφεση να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο η εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του Εφετείου. Υπήρχε καιρό ανάγκη, γιατί ενώ αυτό ισχύει για όλες τις αποφάσεις, δηλαδή να αναστέλλεται η πρωτόδικη μέχρι να εκδικαστεί η έφεση, αυτό δεν το είχαμε για τα παιδιά.

Μετά τη λέξη «εφόσον» προφανώς παραλείπεται ως εννοούμενη η έκφραση ένας εξ αυτών.

Επίσης, η έκφραση «η εκτέλεση να μην ισχύσει» είναι νομικώς ανακριβής. Η εκτέλεση δεν «ισχύει».

Αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλημα, ή δεν είναι το κύριο. Στον προφορικό λόγο είναι αναμενόμενο να υπάρχουν Συνέχεια →

του/της Incredible and Strange Everything

Για 400 χρόνια, οι άντρες μεταφραστές άλλαζαν μια ελληνική λέξη στο πιο διάσημο έπος της ιστορίας —και αυτό διέγραφε την αλήθεια για τις σκλάβες που δολοφονήθηκαν επειδή είχαν βιαστεί.

Το 2017 κλόνισε την ιστορία της λογοτεχνίας.

Η Έμιλι Ουίλσον έγινε η πρώτη γυναίκα που μετέφρασε την Οδύσσεια του Ομήρου στα αγγλικά.

Τέσσερις αιώνες. Δεκάδες μεταφράσεις. Όλες γραμμένες από άντρες.

Και οι αναγνώστες παρατήρησαν αμέσως κάτι συγκλονιστικό: η ιστορία που νόμιζαν ότι γνώριζαν είχε ξαναγραφτεί αθόρυβα.

Ας ξεκινήσουμε με την πρώτη λέξη που χρησιμοποιεί ο Όμηρος για να περιγράψει τον Οδυσσέα: «πολύτροπος».

Όλοι οι άντρες μεταφραστές την έκαναν να φαίνεται ηρωική:

«Resourceful» [Επινοητικός]

«Versatile» [Ευέλικτος]

«Of many ways» [άνθρωπος των πολλών τρόπων]. Συνέχεια →

του Άκη Γαβριηλίδη

Ο υπουργός υγείας της ελληνικής κυβέρνησης δεν κρύβει ότι είναι σε οργασμό μετά την πειρατική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο. Προκειμένου να εκφράσει τον ενθουσιασμό του αυτόν, (με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια), χρησιμοποιεί –έτσι φαντάζεται τουλάχιστον- παραθέματα από την κλασική αρχαιότητα.

Ένα απ’ αυτά είναι αυτό που φαίνεται στη φωτογραφία. Σε αυτό, παρατίθεται μία φράση η οποία αποδίδεται στον Πομπήιο (τον «Μέγα»). Η φράση παρατίθεται σε τρεις γλώσσες: λατινικά, ελληνικά και αγγλικά.

Η φράση αυτή, όπως μπορεί να βρει κάποιος με ένα πρόχειρο ψάξιμο στο διαδίκτυο, (το οποίο όμως δεν μπήκε Συνέχεια →

του Άκη Γαβριηλίδη

Η ταινία του Σμαραγδή σημειώνει εισπρακτική επιτυχία.

Αυτό όλοι θεωρούν ότι «κάτι δείχνει». Αλλά τι;

Για τον σκηνοθέτη και τους οπαδούς της, δείχνει ότι η ταινία είναι καλή/ αξιόλογη, διότι «ο λαός δεν είναι βλάκας». Για τους επικριτές της, δείχνει την επικράτηση της άγνοιας, του εθνικισμού και του φανατισμού.

Είτε αυτά στέκουν είτε όχι, μένει να εξηγηθεί πιο συγκεκριμένα ποια φαντασίωση, ποια δομή επιθυμίας παρακινεί κάποιον, είτε ευφυή πατριώτη είτε αφελή και ανιστόρητο εθνικιστή, να παρακολουθήσει αυτή την ταινία και να την χειροκροτήσει σαν να επρόκειτο για ζωντανή παράσταση.

Επ’ αυτού, υποστηρίχθηκε ότι

Συνέχεια →