Δίκαιο,Επιτελεστικότητα

Στη Γαλλία, η ελευθερία του λόγου προστατεύεται –από τις κάννες των όπλων

του Άκη Γαβριηλίδη

Μετά την τελευταία τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, κατά την οποία ένας Τσετσένος –σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, φανατικός ισλαμιστής- δολοφόνησε άγρια έναν καθηγητή ιστορίας της μέσης εκπαίδευσης, και σε αντίδραση προς αυτή, οι τοπικοί άρχοντες δύο πόλεων της Γαλλίας, του Μονπελλιέ και της Τουλούζ, αποφάσισαν να προβάλουν επί κάποιες ώρες στους τοίχους των αντίστοιχων δημαρχείων μεγεθυνμένες αναπαραγωγές εξωφύλλων του Charlie Hebdo που γελοιοποιούσαν όχι μόνο το Κοράνι, αλλά και τη Βίβλο και την Τορά, με πρόθεση να διατρανώσουν την ελευθερία του λόγου και την προσήλωση της République στην αρχή αυτή και στην άσκησή της.

Με βάση τον ίδιο αυτόν δεδηλωμένο στόχο, θεωρώ ότι πρόκειται για παροιμιώδη αστοχία και σπασμωδική ενέργεια, η οποία βασίζεται σε αποικιοκρατική υπεροψία και πεισματική αγνόηση του (των) πληθυσμού (-ών) στον οποίο απευθύνεται αυτή η κίνηση.

Συνέχεια
Κλασσικό
Δίκαιο

Δικτατορικές δικολαβίες δημιουργίας δημοσιότητας –και άλλα από Δ[ημ]

του Άκη Γαβριηλίδη

Το να επιχειρήσει κανείς να ανασκευάσει όσα γράφει ο Δημήτρης Δημητριάδης στο χθεσινό άρθρο του σε κάποιο ανυπόληπτο ηλεκτρονικό μέσο, θα ήταν σαν να εκτελεί πέναλτι σε κενή εστία. Παρόλα αυτά, εν ονόματι μιας παλιάς γνωριμίας και εκτίμησης, θα μπω στον κόπο να επισημάνω (κυρίως στον ίδιο, διότι για όλους τους άλλους πρέπει να είναι προφανείς) τις κυριότερες ανακολουθίες, αστοχίες και αυθαιρεσίες που το χαρακτηρίζουν, χωρίς καν να μπαίνω στο πολιτικό περιεχόμενο –ή έλλειψη περιεχομένου- του άρθρου. Έστω κι αν αυτός δεν φαίνεται να είναι σε θέση να ακούσει πλέον· διότι κάτι ανάλογο είχα επιχειρήσει και στο παρελθόν, αλλά μάλλον το πράγμα είχε ήδη πάρει έναν κατήφορο χωρίς επιστροφή.

Καταρχάς, ο ίδιος ο τίτλος είναι ασυμβίβαστος με κάτι που λέγεται μέσα στο κείμενο, έστω και προς το τέλος του: στην τελευταία παράγραφο, η καταδίκη τής Χρυσής Αυγής χαρακτηρίζεται «εξόχως δίκαιη και ζωτικής σημασίας για μία ευνομούμενη πολιτεία». Ωστόσο, ο τίτλος δηλώνει ότι «Στη θέση της Χρυσής Αυγής θα έπρεπε να καταδικαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ» (η υπογράμμιση δική μου). Αν όμως ο Α πρέπει να καταδικαστεί στη θέση του Β, αυτό στα ελληνικά –και σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα- σημαίνει ότι ο Β δεν πρέπει να καταδικαστεί.

Εν πάση περιπτώσει, το άρθρο μάς λέει ότι επιπλέον, ή αντί, της ΧΑ, θα έπρεπε να καταδικαστεί (και) ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, ιδίως μάλιστα καθώς διατυπώνεται την επαύριο της έκδοσης μιας δικαστικής απόφασης μετά από μια ποινική δίκη τεράστια σε διάρκεια, σε όγκο και σε σημασία, αποτελεί πρώτα απ’ όλα νομικό ισχυρισμό.

Είναι φυσικά δικαίωμα, αν όχι καθήκον, του καθενός να ζητά να τιμωρηθεί κάποιος άλλος πολίτης, ή ομάδα πολιτών, εάν νομίζει ότι παρανόμησαν. Εξίσου όμως αναμένεται από τον καθένα, και ιδίως από κάποιον ο οποίος σε όλη του τη ζωή εργάστηκε –έστω και σε μη νομικά καθήκοντα- σε ένα Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, να γνωρίζει ότι στις κοινωνίες αυτές που ζούμε, έτσι όπως είναι καλώς ή κακώς οργανωμένες, για να πάει κανείς στη φυλακή απαιτείται να εκδοθεί κάποια δικαστική απόφαση που να τον καταδικάζει σε φυλάκιση. Και για να εκδοθεί τέτοια απόφαση, με συγχωρείτε τώρα που λέω τα βου α βα του κράτους δικαίου, αλλά θα πρέπει να ασκηθεί κάποια ποινική δίωξη, είτε αυτεπάγγελτα από κάποιον εισαγγελέα, είτε κατόπιν έγκλησης από αυτόν τον «καθένα» που δηλώνει ότι έχει υπόψη του την τέλεση τέτοιων εγκλημάτων και τους δράστες τους. Για προφανείς πρακτικούς και δεοντολογικούς λόγους, που και ένα παιδί καταλαβαίνει, κανείς δεν μπαίνει φυλακή απλώς επειδή κάποιος δικτατορίσκος του καφενείου ξυπνά ένα πρωί, παίρνει ένα στυλό ή έναν υπολογιστή και γράφει κάπου την αποψάρα του ότι «ο τάδε είναι εγκληματίας» ή «θέλει κρέμασμα». Αν μη τι άλλο, αν ο καταγγέλλων δεν θέλει να μπαίνει σε πληκτικές δικαστικές διαδικασίες διακανονισμού διαφορών, θα μπορούσε τουλάχιστον να γνωστοποιήσει ποια είναι αυτά τα εγκλήματα σε αυτό το άρθρο όπου διατυπώνει αυτή την αποψάρα.

Ο Δημητριάδης όμως στο άρθρο του μας διαβεβαιώνει ότι αυτή η έστω «δίκαιη» απόφαση που μόλις εκδόθηκε «δεν αγγίζει τούς αληθινούς ενόχους» (άρα ο Μιχαλολιάκος, ο Λαγός και οι λοιποί ναζιστές δεν είναι αληθινοί αλλά ψευδείς ένοχοι), δηλ. τον αρχηγό και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είναι «δράστες εξίσου ειδεχθών με την δολοφονία τού Παύλου Φύσσα εγκλημάτων» [sic].

Ποιων εγκλημάτων; Παρασυρμένος από τον ποιητικό (;) του οίστρο, ο Δημητριάδης δεν μας κάνει τη χάρη ούτε εδώ, ούτε πουθενά αλλού να μας αναφέρει έστω ένα εξ αυτών. Διότι όταν μιλάμε, όπως εν προκειμένω, σε ένα δικαστικό συγκείμενο, δεν μπορούμε να παίζουμε με τις λέξεις και να χαρακτηρίζουμε «έγκλημα» το ότι κάποιος απλώς … προμηνύει (!) «την ζοφερότερη προοπτική γι’ αυτήν την χώρα, με όρους απολυταρχίας, εκχυδαϊσμού και εκμηδένισης όλων των βάσεων τού δημοκρατικού πολιτεύματος». Κανένας ποτέ δεν πήγε στη φυλακή επειδή «προμήνυε» οτιδήποτε. Δηλαδή, συγνώμη ρε Δημήτρη, πού ζεις τόσα χρόνια; Κάτι για nullum crimen nulla poena sine lege δεν έχει πάρει το αυτί σου; «Εγκλήματα», με την έννοια που συζητάμε εδώ, δεν είναι ό,τι απλώς δεν ταιριάζει με τα γούστα μας, η «προδοσία της εμπιστοσύνης», η «διαστρέβλωση των εννοιών» ή άλλες ηθικολογικού τύπου γενικότητες. Εγκλήματα είναι όσα τυποποιούνται στον Ποινικό Κώδικα. Ποια απ’ αυτά τέλεσαν ο αρχηγός και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ; Δολία αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου; Διευκόλυνση αλλότριας ακολασίας; Διάθεση προϊόντων εγκλήματος;

Εάν έχεις κάτι υπόψη σου, πες το μας κι εμάς να το ξέρουμε. Αλλιώς, αν υποστηρίζεις ότι κάποιοι πολίτες πρέπει να τιμωρηθούν απλώς επειδή εσύ έτσι γουστάρεις, και μάλιστα με ποινές οι οποίες εξ όσων έχω υπόψη μου δεν προβλέπονται από το ποινικό σύστημα καμίας «ευνομούμενης πολιτείας», καμίας «πολιτισμένης» (ούτε καν απολίτιστης) χώρας, αλλά απλώς έβγαλες εσύ απ’ το κεφάλι σου, όπως «να βρίσκονται δια παντός σιδηροδέσμιοι, καταδικασμένοι στην απόλυτη σιωπή και στην δια βίου αφάνεια» (!!?), εν ονόματι κάποιας «αληθινής δίκης» και κάποιας «αληθινής απόδοσης δικαιοσύνης» των οποίων το μυστικό γνωρίζεις μόνο εσύ δυνάμει ποιος ξέρει ποιας θείας ενόρασης, τότε εσύ είσαι ο Χρυσαυγίτης. Πάντως είσαι κάποιος που επιχειρηματολογεί όχι μόνο εκτός, αλλά και εναντίον των στοιχειωδών δημοκρατικών κατακτήσεων του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Για να διακανονίσεις ποιος ξέρει ποιες διαφορές με ποιον. Προφανώς με τον εαυτό σου.

Κλασσικό
Δίκαιο,ναζισμός

666 υπογραφές ενάντια στο λογοκριτικό εγχείρημα του Λεωνίδα Καβάκου

Συλλογικό κείμενο

Εξακόσια άτομα (μέχρι στιγμής) υπέγραψαν έκκληση με τίτλο «Όχι στην ποινικοποίηση της κριτικής», με την οποία εκφράζουν την αντίθεσή τους στην άσκηση αγωγής εκ μέρους του βιολονίστα Λεωνίδα Καβάκου κατά του Άκη Γαβριηλίδη.

Οι περισσότερες υπογραφές, ευλόγως, προέρχονται από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αλλά επίσης από την Κύπρο, το Ισραήλ, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αγγλία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία και την Αυστραλία. Οι περισσότεροι από τις υπογράφουσες είναι πανεπιστημιακοί (από φοιτητές μέχρι ομότιμοι καθηγητές) ή καλλιτέχνες (κυρίως εικαστικοί και μουσικοί), αρκετοί είναι μεταφραστές, κάποιοι ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και δύο ναυτικοί, μία ζαχαροπλάστρια και ένας ξυλογλύπτης.

Ακολουθεί το κείμενο της έκκλησης και ο κατάλογος των υπογραφών.

Όποιος ενδιαφέρεται να προσθέσει το όνομά της, μπορεί να το κάνει αποστέλλοντας σχόλιο στην παρούσα ανάρτηση.

Με αγωγή που κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ο Λεωνίδας Καβάκος ζητά από το δικαστήριο να καταδικάσει τον Άκη Γαβριηλίδη στην εξοντωτική καταβολή αποζημίωσης 100.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για «ηθική βλάβη», καθώς και σε προσωπική κράτηση 12 μηνών ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης. Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι η ηθική αυτή βλάβη προκλήθηκε από τη δημοσίευση ενός σημειώματος του Άκη Γαβριηλίδη στο μπλογκ Nomadic Universality, με το οποίο χαρακτήριζε ναζιστική τη δήλωση του Λεωνίδα Καβάκου ότι «στον Μπετόβεν υπάρχει ένα άρειο στοιχείο», μία δύναμη που «υπάρχει σε όλους μας, στο DNA μας». Επικαλούμενος, όμως, με την αγωγή του την «ηθική βλάβη» που υπέστη από την κριτική που του ασκήθηκε, ο Λεωνίδας Καβάκος επιδιώκει να παρουσιάσει τη δική του έκφραση γνώμης ως κοινό τόπο εκτός πολιτικής.

Εκφράζουμε την κατηγορηματική αντίθεσή μας στην ποινικοποίηση μιας δημόσιας κρίσης και κριτικής. Το «έγκλημα γνώμης» δεν ανήκει στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Η υπεράσπιση της ελεύθερης γνώμης και του ελεύθερου λόγου δεν εκφοβίζεται και δεν εκβιάζεται.

Υπογράφουν:

  1. Vemund Aarbakke, επίκουρος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
  2. Ειρήνη Αβραμοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  3. Αλέκα Αγγελάκη, συνταξιούχος
  4. Θεοχάρης Αγγελίδης, δικηγόρος
  5. Γιώργος Αγγελόπουλος, επίκουρος καθηγητής, Φιλοσοφική Σχολή ΑΠΘ
  6. Πάνος Αγγελόπουλος, μεταφραστής
  7. Κάτια Αγγελοπούλου, πολίτης
  8. Μιχαήλ Αγραφιώτης, εκπαιδευτικός – σκηνοθέτης
  9. Μαριλία Αδάμ, πολίτης
  10. Κώστας Αδαμόπουλος, δημοσιογράφος
  11. Χάρης Αθανασιάδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
  12. Αθηνά Αθανασίου, καθηγήτρια κοινωνικής ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  13. Κώστας Αθανασίου, μεταφραστής
  14. Μερόπη Αθανασίου, συνταξιούχος υπάλληλος ΕΕ
  15. Αθανάσιος Αθάνατος, καλλιτέχνης
  16. Γρηγόρης Αθυρίδης, φοιτητής Ιστορίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  17. Δημήτρης Αθυρίδης, σκηνοθέτης
  18. Εύα Αθυρίδου, φιλόλογος
  19. Αδαμαντία Aκουμιανάκη, ιδιωτική υπάλληλος
  20. Σάμυ Αλεξανδρίδης, εκπαιδευτικός
  21. Γιάννης Αλεξάκης, δικηγόρος
  22. Αδαμαντία Αλμπάνη, εικαστικός – εκπαιδευτικός
  23. Γιάννης Αλμπάνης, δημοσιογράφος
  24. Ανδρέας Αλμπάνης, κοινωνιολόγος (Msc, PhD)
  25. Αμαλία Αμούντζα, χημικός μηχανικός
  26. Γιώργος Αναγνώστου, πανεπιστημιακός, Αμερική
  27. Γεωργία Αναργύρου- Hahn, συνταξιούχος υπάλληλος ΕΕ
  28. Βαγγέλης Αναστασιάδης, άνεργος ιδιωτικός υπάλληλος
  29. Ιφιγένεια Αναστασιάδη, κοινωνική ανθρωπολόγος
  30. Νούλη Αναστασιάδου, μεταφράστρια στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βρυξέλλες
  31. Τάσος Αναστόπουλος, συνταξιούχος πανεπιστημιακός
  32. Χρίστος Ανδριανόπουλος, ιστορικός, EHESS
  33. Έλσα Ανδριανού, θεατρολόγος – μεταφράστρια
  34. Γιώργος Ανδρίτσος, εκπαιδευτικός, διδάκτωρ ιστορίας
  35. Γιάννης Ανδρουλιδάκης, δημοσιογράφος
  36. Αριστείδης Αντονάς, συγγραφέας και αρχιτέκτονας
  37. Παύλος Αντωνιάδης, κλασσικός πιανίστας και μουσικολόγος, μεταδιδακτορικός ερευνητής Ircam και Université Paris 8
  38. Γιώργος Αντωνίου, ιστορικός
  39. Διονύσης Αντωνόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος
  40. Μαρία Γεωργία Αντωνοπούλου, διδάσκουσα, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  41. Ελένη Ανυφαντάκη, μέλος του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης Χαλανδρίου & της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Δ.Χαλανδρίου
  42. Γιάννης Αποστολίδης, ιδιωτικός εκπαιδευτικός (φιλόλογος – ιστορικός)
  43. Θανάσης Αποστολίδης, ηχολήπτης – μουσικοσυνθέτης
  44. Έλενα Αποστολίδου, κοινωνιολόγος
  45. Γιάννης Αποστολόπουλος. ιδιωτικός υπάλληλος
  46. Γιάννα Αποστόλου, μεταπτυχιακή φοιτήτρια ιστορίας
  47. Γιώργος Αραμπατζής, μεταδιδακτορικός ερευνητής, ΕΤΗ Ζυρίχη
  48. Γκίγκη Αργυροπούλου, θεωρητικός τέχνης – επιμελήτρια – σκηνοθέτης
  49. Αθανάσιος Αρίμης, εκπαιδευτικός
  50. Δημήτρης Ασημάκης, ιδιωτικός υπάλληλος
  51. Thomas Atzert, συγγραφέας – μεταφραστής, Frankfurt / Main – Germany
  52. Γιώργος Αυγέρης, ιδιωτικός υπάλληλος
  53. Ναταλία Αυλώνα, ερευνήτρια
  54. Χρίστος Αχνιώτης, εκπαιδευτικός
  55. Πέτρος Βαγιωνής, φυσικός
  56. Πάνος Βαδαλούκας, εκδόσεις Ισνάφι
  57. Αλέξης Βάκης, μουσικός – ραδιοφωνικός παραγωγός
  58. Χρήστος Βαλλιάνος, συνταξιούχος μηχανικός
  59. Μαρίνος Βάος, πολιτικός μηχανικός
  60. Χρήστος Βαρβαντάκης, κοινωνικός ανθρωπολόγος, Goldsmiths, University of London
  61. Αναστάσιος Βαρβαρούσης, νομικός – υπάλληλος ΕΕ
  62. Δημήτρης Βαρδουλάκης, Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Σύδνεϋ
  63. Βασίλης Βαρουχάκης, αρχαιολόγος, Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων
  64. Ανδρέας Βασιλείου, πολιτικός επιστήμονας – ιστορικός
  65. Λευτέρης Βασιλόπουλος, μεταφραστής
  66. Έλλη Βασσάλου, καλλιτέχνης
  67. Matteo Battistini, καθηγητής αμερικανικής ιστορίας και θεσμών – Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  68. Rudolph Bauer, ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Bρέμης
  69. Τερέζα Βεκιαρέλλη, μεταφράστρια
  70. Ανθή Βέλλη, εκπαιδευτικός, Πρόεδρος ΣΕΠΕ Γλυφάδας
  71. Παρασκευή Βέρμπη, φιλόλογος
  72. Ελένη Βέλτσου, διδακτικό προσωπικό ΕΚΠΑ
  73. Δημήτρις Βεργέτης, διευθυντής του περιοδικού αληthεια
  74. Χρύσα Βεργίδου, αρχαιολόγος
  75. Hannah Berry, Greater Manchester Centre for Voluntary Organisations
  76. Νικολέττα Βερύκιου, ηθοποιός
  77. Βαγγέλης Βλάχος, εικαστικός
  78. Άννα Γ. Βλάχου, συνταξιούχος τραπεζικός
  79. Ιωάννης Α. Βλάχος, δικηγόρος – οικονομολόγος
  80. Χρήστος Βλάχος, ιδιωτικός υπαλληλος
  81. Θεμιστοκλής Βοζίκης, πλοίαρχος
  82. Jacopo Bonasera, υποψ. διδάκτορας, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  83. Παύλος Βοσκόπουλος, αρχιτέκτων μηχανικός
  84. Τάνια Βοσνιάδου, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια
  85. Άννα Βουγιούκα, κοινωνική επιστήμονας
  86. Αθανάσιος Βουλγαρίδης, κεραμίστας
  87. Παναγιώτης Βωβός Τουμπάνης, τεχνικός τύπου
  88. Σίσσυ Βωβού, ακτιβίστρια γυναικείων δικαιωμάτων
  89. Κώστας Γαγανάκης, ιστορικός, ΕΚΠΑ
  90. Βαγγέλης Γαλάνης, ψυχολόγος
  91. Κώστας Γαλανόπουλος, μεταδιδακτορικός ερευνητής, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  92. Αλέξανδρος Γαρύφαλλος, καθηγητής παθολογίας – ρευματολογίας Α.Π.Θ.
  93. Άννα Γασπαράκη, καθηγήτρια γαλλικών
  94. Παναγιώτης Γέρος, κοινωνικός ανθρωπολόγος
  95. Αριάδνη Γερούκη, συγγραφέας, συνταξιούχος καθηγήτρια Νομικής ΔΠΘ και ΕΑΠ, εκπρόσωπος του Βουδιστικου Κέντρου Θεσσαλονίκης
  96. Ηλίας Γεωργαντάς, αναπληρωτής καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  97. Κατερίνα Γεωργαντζίκη, άνεργη
  98. Σπύρος Γεωργάτσος, συνταξιούχος
  99. Mύρια Γεωργίου, καθηγήτρια Μέσων και Επικοινωνίας, LSE
  100. Κώστας Γιαννακόπουλος, πανεπιστημιακός
  101. Ελένη Γιαννακοπούλου, καθηγήτρια-σύμβουλος ΕΑΠ
  102. Αρίστος Γιαννόπουλος, συνταξιούχος δημοσιογράφος
  103. Γιώργος Γιαννόπουλος, εκδότης
  104. Νίκος Γιαννόπουλος, διορθωτής – επιμελητής κειμένων 
  105. Γεωργία Γιαννοπούλου, Digital Marketing Manager
  106. Έφη Γιαννοπούλου, μεταφράστρια
  107. Δήμητρα Γιαννούλα, φοιτήτρια, Φιλολογία και Πολιτισμός Παραευξείνιων Χωρών
  108. Χριστίνα Γιαννούλη, LL.M. Eur., νομικός
  109. Χρήστος Γιαρένης, δικηγόρος και εκπαιδευτικός
  110. Βασίλης Γιάτσης, πολιτικός επιστήμονας
  111. Παναγιώτης Γιούλης, ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής
  112. Σωτήρης Γκαρμπούνης, εκπαιδευτικός
  113. Δημήτρης Γκιβίσης, εργαζόμενος στο Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη
  114. Μιχάλης Γκολιομύτης, επίκουρος καθηγητής Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας
  115. Στέργιος Γκιουλάκης, ναυτικός
  116. Νίκος Γκιωνάκης, ψυχολόγος
  117. Γρηγόρης Γκουγκούσης, κοινωνικός ανθρωπολόγος 
  118. Δημήτρης Γουλής, διδάσκων, Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ
  119. Φωτεινή Γουσέτη, εικαστικός/ ερευνήτρια
  120. Νίκος Γραικός, καθηγητής ελληνικών στο Παρίσι
  121. Ζέλεια Γρηγορίου, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κύπρου
  122. Γκέλυ Γρυντάκη, ιστορικός τέχνης
  123. Χαράλαμπος Γωγιός, συνθέτης
  124. Eleonora Cappuccilli, μεταδιδακτορική ερευνήτρια – Πανεπιστήμιο Όσλο
  125. Matilde Ciolli, υποψήφια διδάκτωρ – Πανεπιστήμιο Milano
  126. Luca Cobbe, Research Assistant – Πανεπιστήμιο La Sapienza, Ρώμη
  127. Isabella Consolati, Research Assistant – Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  128. Ελένη Δαλαμάγκα, δικηγόρος
  129. Λήδα Δάλλα, ηθοποιός – χορεύτρια – εκπαιδευτικός θεάτρου
  130. Σταύρος Δαμόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος
  131. Νίκος Δασκαλόπουλος, δημοσιογράφος
  132. Ελένη Δαφοπούλου, ιδιωτική υπάλληλος
  133. Camilla De Ambroggi, υποψήφια διδάκτωρ – Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  134. Francesca Della Santa, MA student in Art and Management, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  135. Άντζελα Δεληχάτσιου, σκηνοθέτις
  136. Κώστας Δέμελης, δικηγόρος
  137. Δέσποινα Δεμερτζή, εκπαιδευτικός – μεταφράστρια
  138. Alex Demirovic, έκτακτος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Goethe, Frankfurt on Main
  139. Χρήστος Δερμεντζόπουλος, καθηγητής πανεπιστημίου Ιωαννίνων
  140. Κώστας Δεσποινιάδης, συγγραφέας – εκδότης
  141. Laurent de Sutter, καθηγητής θεωρίας του δικαίου στο Vrije Universiteit Brussel
  142. Άντζελα Δημητρακάκη, συγγραφέας και Αναπλ. καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Παν/μιο Εδιμβούργου
  143. Δημήτρης Δημητριάδης, καθηγητής μουσικής
  144. Δημήτρης Δημητρίου, oικονομολόγος
  145. Κορίνα Δημητρίου, Νομικός
  146. Αρχοντούλα Διαβάτη, εκπαιδευτικός
  147. Γιώργος Διβάρης, καθηγητής Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ
  148. Ηρώ Διώτη, iδιωτική υπάλληλος
  149. Γιώργος Δούδος, νομικός
  150. Κώστας Δουζίνας, καθηγητής Θεωρίας του Δικαίου
  151. Ελένη Δούνια, εκπαιδευτικός
  152. Θοδωρής Δρίτσας, μεταφραστής
  153. Ιωάννα Δρόσου, δημοσιογράφος, εφημερίδα «Εποχή», διδάκτορας Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  154. Βασίλης Δρούγας, ιδιωτικός υπάλληλος
  155. Ulrich Duchrow, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Χαϊδελβέργης
  156. Olav Eikeland, καθηγητής εφαρμοσμένων επιστημών στο Παν/μιο του Όσλο
  157. Παναγιώτης Ελ Γκεντί, υποψήφιος Διδάκτορας Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.
  158. Έφη Ελισσαίου, μαία – αισθητικός
  159. Μαριάννα Έλληνα, ενδυματολόγος
  160. Μάριος Εμμανουηλίδης, υπάλληλος ΕΦΚΑ
  161. Χριστόδουλος Ευθυμίου, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Δήμου ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  162. Αλεξάνδρα Ζαββού, κοινωνιολόγος, ερευνήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
  163. Κωνσταντίνα Ζάνου, καθηγήτρια στο παν. Columbia της Νέας Υόρκης
  164. Θάνος Ζαρταλούδης, Πανεπιστήμιο Kent
  165. Δημήτρης Ζάχος, επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ
  166. Θοδωρής Ζδούκος, γενικός ιατρός, Διευθυντής ΕΣΥ, μέλος του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης
  167. Θοδωρής Ζέης, δικηγόρος
  168. Χριστίνα Ζερδεβά, οικονομολόγος
  169. Δέσποινα Ζευκιλή, Κριτικός τέχνης, δημοσιογράφος 
  170. Ηλίας Ζιώγας, μέλος του συνεταιρισμού Συν Άλλοις
  171. Μυρσίνη Ζορμπά, ερευνήτρια πολιτισμικής πολιτικής
  172. Μαρία Ευθυμία Ζοφέα, ζαχαροπλάστης
  173. Ορέστης Ζυρίνης, μουσικός
  174. Αλέξανδρος Ηλίας, ψυχαναλυτής 
  175. Aνδρέας Ηλίας, γεωπόνος, Ελληνικός Γεωργικός Οργανισμός
  176. Κώστας Ηλίας, δημόσιος υπάλληλος
  177. Γιώργος Θαλάσσης, φιλόλογος-κριτικός
  178. Κωνσταντῖνος Θεμελῆς, ἐπαγγελματίας τῶν Παραστατικῶν Τεχνῶν καὶ τῆς Γραφῆς
  179. Παναγιώτα Θεοδοσίου, γραφίστρια
  180. Νάσος Θεοδωρίδης, δικηγόρος
  181. Πέτρος Θεοδωρίδης, πολίτης
  182. Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, αρχιτέκτων μηχανικός
  183. Κωνσταντίνα Θεοδώρου, αρχιτέκτονας- ΥΔ Πολεοδομίας ΕΜΠ
  184. Ελευθερία Θεοδωρούδη, αρχαιολόγος-μουσειολόγος
  185. Νίκος Θεοτοκάς, καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  186. Όλγα Θεοφίλου, συνταξιούχος
  187. Μάριος Θρασυβούλου, ιστορικός
  188. Soraya Gasparetto Lunardi, καθηγήτρια συνταγματικού δικαίου, Πανεπιστήμιο Σάο Πάουλο
  189. Marika Giati, φοιτήτρια – Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  190. Michael Hartmann, καθηγητής TU Darmstadt
  191. Michael Heinrich, πολιτικός επιστήμονας – Bερολίνο
  192. Erald Hoxha, ιδιωτικός υπάλληλος
  193. Βίκυ Ιακώβου, πανεπιστημιακός
  194. Εύα Ιεροπούλου, μουσικοπαιδαγωγός
  195. Κυριάκος Ιωαννίδης, διευθυντής πωλήσεων
  196. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, σλαβολόγος
  197. Γιώτα Ιωαννίδου, εικαστικός
  198. Ελένη Ιωαννίδου, ιστορικός
  199.  Ελευθερία Ιωαννίδου, θεατρολόγος, επίκουρη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Groningen στην Ολλανδία
  200. Γρηγόρης Ιωάννου, ερευνητής-Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης
  201. Δημήτρης Ιωάννου, αρχιτέκτονας πολεοδόμος
  202. Kosta Jakic, πιανίστας – Master in Music, Βασιλικό Ωδείο Αμβέρσας/ Sibelius Academy
  203. Ljubomir Jakic, δημοσιογράφος
  204. Μαρία Καβάλα, επίκουρη καθηγήτρια, τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
  205. Αννέτα Καββαδία, δημοσιογράφος/π. βουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ
  206. Ulf Kadritzke, Πανεπιστήμιο Οικονομίας και Δικαίου του Bερολίνου
  207. Υρώ Καζάρα, ιδωτική υπάλληλος
  208. Γεράσιμος Κακολύρης, πανεπιστημιακός (επικ. καθηγητής, ΕΚΠΑ)
  209. Δημήτρης Καλαποθάκης, καθηγητής ξένων γλωσσών
  210. Niko Kalinis, αγρονόμος, MBA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
  211. Λύο Καλοβυρνάς, ψυχοθεραπευτής – συγγραφέας
  212. Παρασκευή Καλογρηά, ελεύθερη επαγγελματίας
  213. Άγγελος Καλοδούκας, φωτορεπόρτερ-δημοσιογράφος
  214. Ρία Καλφακάκου, Καθηγήτρια Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ
  215. Δημήτριος Καμάρης, δάσκαλος
  216. Πέτρος Καμίδης, ιδιωτικός υπάλληλος
  217. Δημήτρης Καμόπουλος, εκπαιδευτικός
  218. Νέλλη Καμπούρη, ερευνήτρια
  219. Ιφιγένεια Καμτσίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Α.Π.Θ.
  220. Αντώνης Κανάρης, εκπαιδευτικός
  221. Ανδρέας Κανελλόπουλος, άνεργος
  222. Παναγιώτης Α. Κανελλόπουλος, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  223. Χρίστος Κανελλόπουλος, πολιτικός επιστήμονας
  224. Πόλα Καπόλα, εκδότρια
  225. Nassos Kappa, Designer
  226. Γιώργος Καπρίνης, εκπαιδευτικός
  227. Ηλίας Καπώνης, ταξιδιωτικός πράκτορας
  228. Διαμαντής Καράβολας, εκδότης
  229. Γιώργος Καραγιαννάκης, λέκτορας, Πανεπιστήμιο Sussex
  230. Σταύρος Καραγιάννης, επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
  231. Μαρία Καραγιαννοπούλου, φιλόλογος-θεατρολόγος
  232. Κώστας Καραμάρκος, Δημοσιογράφος
  233. Ελπίδα Καραμπά, θεωρητικός τέχνης -επιμελήτρια
  234. Νίκος Καρανδρέας, ηλεκτρ. μηχανικός
  235. Τάσος Καρασαββόγλου, καθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας
  236. Aντωνία Καρασαρδέλη, φιλόλογος
  237. Ευαγγελία Καριοφυλλίδου, σύμβουλος ψυχικής υγείας
  238. Δέσποινα Καρπούζη, νηπιαγωγός
  239. Άνθη Καρρά, μεταφράστρια
  240. Θάνος Καρώνης, εικαστικός
  241. Μανόλης Κασιμάτης, συνταξιούχος εικαστικός φωτογράφος
  242. Μιχάλης Καστρινάκης, υπάλληλος ΟΑΕΔ
  243. Σοφία Κατόπη, ιστορικός τέχνης
  244. Βασιλική Κατριβάνου, ψυχολόγος, πρώην βουλεύτρια
  245. Χρήστος Κατρίνης, εκπαιδευτικός
  246. Χριστίνα Κατσάρη, εικαστικός
  247. Δημήτρης Κατσορίδας, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
  248. Στράτος Κερσανίδης, κριτικός κινηματογράφου – δημοσιογράφος
  249. Αλέξανδρος Κεσσόπουλος, Πανεπιστήμιο Κρήτης
  250. Claire KHELFAOUI, freelance researcher, Παρίσι
  251. Στέργιος Κικιλίντζας, φιλόλογος
  252. Αλέξανδρος Κιουπκιολής, αναπληρωτής καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
  253. Ευτυχία Κιουρτίδου, ιδιωτικός υπάλληλος
  254. Βασίλης Κιουστελίδης, ιδιωτικός υπάλληλος
  255. Δημήτρης Κλαυδιανός, εκπαιδευτικός
  256. Κυριακή Κλοκίτη, γεωπόνος
  257. Katerina Kolozova, καθηγήτρια, Ινστιτούτο Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών – Σκόπια
  258. Χλόη Κολύρη, ψυχίατρος-ψυχαναλύτρια ΕΚΠΑ
  259. Πάνος Κομπατσιάρης, επίκουρος καθηγητής Μέσων και Πολιτισμικών Σπουδών, HSE, Μόσχα
  260. Ervin Kondakciu (Ερβιν Κοντακτσίου), υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – επιστημονικός συνεργάτης στην έδρα Πολιτικής Θεωρίας
  261. Δωροθέα Κοντελετζίδου, ιστορικός-θεωρητικός τέχνης
  262. Δημήτρης Κόρος, δικηγόρος, Δρ Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης ΔΠΘ
  263. Γιώργος Κοτζόγλου, Αναπληρωτής Καθηγητής Γλωσσολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  264. Θοδωρής Κοτσαρίνης, συνταξιούχος μηχανικός
  265. Γιώργος Κουβίδης, γιατρός
  266. Γεράσιμος Κουζέλης, καθηγητής ΕΚΠΑ
  267. Ελένη Κούκη, ιστορικός
  268. Αφροδίτη Κουκουτσάκη, Πανεπιστημιακός
  269. Αναστασία Κουντούρη, οδοντιατρος
  270. Χαράλαμπος Κουρουνδής, δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΘ
  271. Δήμος Κουρτόπουλος, άνεργος
  272. Χρήστος Κουσουλός, συνταξιούχος εκπαιδευτικός
  273. Γιώργος Κουτσογιάννης, βιβλιοθηκάριος – άνεργος
  274. Γιώργος Κουτσοπόδης, ταξιτζής
  275. Θόδωρος Κουτσουμπός, μαθηματικός/ δημοσιογράφος
  276. Μαρία Κουτσουμπού, αρχαιολόγος ΥΠΠΟ
  277. Θοδωρής Κράχτης, ιδιωτικός υπάλληλος
  278. Lydia Krüger, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου της ATTAC Γερμανίας
  279. Αντώνης Κρυσταλλίδης, δρ χημικός μηχανικός
  280. Αναστάσιος Κυπριανίδης, σύμβουλος επιχειρήσεων
  281. Λίνα Κυργιαφίνη, χημικός μηχανικός
  282. Εμμανουέλα Κυριακίδου, ιδιωτική υπάλληλος
  283. Ευαγγελία Κωζίκα, φιλόλογος
  284. Γιώργος Κωνσταντίνου, εικονογράφος
  285. Δημήτρης Κωνσταντούλας, δικηγόρος Θεσσαλονίκης
  286. Αλέξανδρος Κώνστας, οικονομολόγος
  287. Τίνα Κώτση, εικαστικός
  288. Κωνσταντίνος Λαβδανίτης, φιλόλογος
  289. Μαρίνα Λαγού, ιστορικός τέχνης
  290. Σάσα Λαδά, πανεπιστημιακός
  291. Τέση Λαζαράτου, ψυχοθεραπεύτρια
  292. Θανάσης Λαζαρίδης, δημοσιογράφος – ραδιοφωνικός παραγωγός
  293. Μιχάλης Λαλιώτης, μεταφραστής
  294. Γιάννης Λαλόπουλος, προγραμματιστής
  295. Σοφία Λαλοπούλου, δικηγόρος
  296. Μαρία Λάλου, εικαστικός και σκηνοθέτης
  297. Λόης Λαμπριανίδης, καθηγητής Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Οικονομικός Γεωγράφος
  298. Απόστολος Λαμπρόπουλος, πανεπιστημιακός
  299. Πένυ Λαμπροπούλου, γλωσσολόγος
  300. Άννα Λάσκαρη, καλλιτέχνης
  301. Θανάσης Λατσίνογλου, πολιτικός μηχανικός
  302. Γεωργία Λάττα, εκπαιδευτικός
  303. Αντώνης Λαχανόπουλος, νομικός
  304. Giorgio Lebedef, συνταξιούχος υπάλληλος ΕΕ, τέως συνδικαλιστής
  305. Μπιάνκα Λεβή, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια
  306. Marianna Lemos, συνταξιούχος
  307. Ramona Lenz, διδάκτωρ πολιτισμικής ανθρωπολογίας
  308. Λένα Λεφάκη, δασκάλα
  309. Άγγελος Λιακάκης, μουσικός
  310. Αντώνης Λιάκος, ιστορικός, ΕΚΠΑ
  311. Adi Liraz, Interdisciplinary artist and educator, Βερολίνο και Γιάννενα
  312. Σπύρος Λοβέρδος, αρτοποιός
  313. Nεόφυτος Λοϊζίδης, πανεπιστημιακός
  314. Κυριάκος Λοΐζου, πολιτικός επιστήμονας – δημοσιογράφος
  315. Ίρις Λυκουριώτη, επίκουρη καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  316. Λουκιανός Λυρίτσας, δημοσιογράφος
  317. Βίκη Μαγαλιού, δημοτική υπάλληλος (Δήμος Βόλου)
  318. Βασίλης Μαζωμένος, σκηνοθέτης-συγγραφέας-παραγωγός
  319. Χρίστος Μάης, ιστορικός
  320. Birgit Mahnkopf, συνταξιούχος καθηγήτρια Ευρωπαϊκής Πολιτικής, Σχολή Οικονομίας και Δικαίου, Πανεπιστήμιο Βερολίνου
  321. Γεώργιος Μακράκης, δικηγόρος Λασιθίου
  322. Βαγγέλης Μακρυγιαννάκις, θεωρητικός κινηματογράφου
  323. Ευαγγελία Μακρυγιάννη, μεταφράστρια
  324. Enrico Malagola, πτυχιακός φοιτητής, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  325. Tom Mangov,
  326. Εύη Μανοπούλου, εκπαιδευτικός ΠΕ02
  327. Ilan Manouach, ερευνητής – καλλιτέχνης
  328. Ελέγκω Μανουσάκη, βιολόγος
  329. Κώστας Μανωλίδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
  330. Φοίβος Μανωλούδης, φοιτητής
  331. Άρης Μαραγκόπουλος, συγγραφέας
  332. Δήμητρα Μαραγκουδάκη, συνταξιούχος
  333. Ανδρέας Μαράτος, ζωγράφος
  334. Παυλίνα Μάρβιν, συγγραφέας
  335. Κωστής Μαργιόλης, καλλιτέχνης
  336. Nicolas Marion, διδάκτωρ φιλοσοφίας, Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών
  337. Γιώτα Μαρκέλλου, εκπαιδευτικός
  338. Πελαγία Μαρκέτου, μεταφράστρια
  339. Ηλίας Μαρμαράς, σκηνοθέτης
  340. Χρήστος Μαρνέρος, βοηθός λέκτορας και υποψήφιος διδάκτωρ, Kent Law School, University of Kent, UK
  341. Παναγιώτα Μαρρέ, εκπαιδευτικός
  342. Ισαβέλλα Όλγα Μαρτζοπούλου, συνταξιούχος νομικός
  343. Martin Martinov, Master of Finance
  344. Δημήτρης Μαστρογιάννης, ιδιωτικός υπαλληλος
  345. Άννα Ματθαίου, ιστορικός, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  346. Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος
  347. Μιχάλης Μάτσας, μεταφραστής 
  348. Γρηγόρης Μαυράκης, επιχειρηματίας
  349. Γιώργος Μαυροειδής, σκηνοθετης
  350. Margit Mayer, oμότιμη καθηγήτρια, FU Berlin
  351. Χριστίνα Μαχαίρα, γραφίστρια
  352. Δημήτρης Μελανδίνος, ελεύθερος επαγγελματίας
  353. Νίκος Μερκούρης, εκπαιδευτικός
  354. Ιουλία Μέρμηγκα, διδάσκουσα Πολιτισμικών και Κινηματογραφικών Σπουδών, ΕΚΠΑ
  355. Πέτρος Μετάφας, Πανεπιστήμιο Πατρών
  356. Γιάννης Μηλιός, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ
  357. Μανώλης Μελισσάρης, συγγραφέας και μάγειρας
  358. Στέλιος Μηντσίδης, προγραμματιστής Η/Υ
  359. Σάββας Μιχαήλ, συγγραφέας
  360. Γιάννης Μιχαηλίδης, μουσικός
  361. Μιχαλάς Κωνσταντίνος, εκπαιδευτικός
  362. Γιώργος Μιχαλογιάννης, γεωπόνος
  363. Ευάγγελος Μίχος, ιδιωτικός υπάλληλος
  364. Ivana Momčilović, δραματουργός, Ελσίνκι/ Βρυξέλλες
  365. Κατερίνα Μόντη, παιδίατρος
  366. Λάμπρος Μόσιαλος, φιλόλογος
  367. Βασίλης Μοσχάς, μουσικός
  368. Βασίλης Μόσχος, συγγραφέας
  369. Νικόλαος Μουντουρόπουλος, εισοδηματίας, Κομοτηνή
  370. Yann Moulier Boutang, ομότιμος καθηγητής οικονομίας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, Compiègne, Γαλλία
  371. Παύλος Μούλιος, iστορικός, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  372. Ελένη Μουλοπούλου, αρχιτέκτων
  373. Νίκη Μουντζούρογλου, ιδιωτική υπάλληλος
  374. Ιωάννα Γ. Μουρτζανού, συνταξιούχος φυσικοθεραπεύτρια
  375. Σταυρούλα Μουσούλη, ηθοποιός
  376. Χρήστος Μουχάγιερ, φιλόλογος
  377. Αλεξάνδρα Μπακαλάκη, κοινωνική ανθρωπολόγος, ΑΠΘ
  378. Μαρία Μπαλάφα, δημοσιογράφος
  379. Γιώργης Μπαλάφας, αγρότης
  380. Βασίλης Μπαμίχας, Νομικός, Δ.Υ.
  381. Αναστασία Μπαρτζουλιάνου, σεναριογράφος
  382. Μιχάλης Μπαρτσίδης, Επιστ. Διευθυντής Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς, Διδάσκων στο ΕΑΠ και στο ΑΠΘ
  383. Αστέριος Μπατζιάκας, Μαθηματικός Msc – βοηθός ερευνητής
  384. Δημήτρης Μπαχάρας, εκδότης
  385. Ελένη Μπέλα, ιατρός
  386. Ρίκα Μπενβενίστε, ιστορικός, καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
  387. Αντώνης Μπογαδάκης, εκπαιδευτικός
  388. Παναγιώτης Μποζόπουλος, αρχιτέκτονας
  389. Κώστας Μπόρτσης, ηλεκτρονικός ΕΡΤ3
  390. Νεκτάριος Μπουγδάνης, υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής επιστήμης και ιστορίας Παντείου Παν/μίου, συντονιστής τμήματος Διεθνών Σχέσεων και εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
  391. Ντίνος Μπουζάνης, μουσικός
  392. Τάκης Μπουζάνης, νομικός
  393. Θόδωρος Μπούκας, ναυτικός
  394. Αχιλλέας Mπουκουβάλας, μέλος ΔΣ Σωματείου Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής
  395. Φωτεινή Μπούλτση, οικονομολόγος
  396. Κυριακή Μπούνα, ιδιωτική υπάλληλος 
  397. Μωυσής Μπουντουρίδης, αφυπηρετήσας καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Northwestern University SPS
  398. Πάνος Μπουντούρογλου, κινηματογραφιστής
  399. Στρατής Μπουρνάζος, ιστορικός – διορθωτής
  400. Πάρις Μπουρλάκης, συνταξιούχος – Αθήνα
  401. Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν, κοινωνική ανθρωπολόγος
  402. Αντώνης Μπρούμας, δικηγόρος
  403. Γιάννης Α. Μυλόπουλος, καθηγητής ΑΠΘ
  404. Νικήτας Μυλόπουλος, καθηγητής – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  405. Περσεφόνη Μύρτσου, εικαστικός/ ανθρωπολόγος
  406. Στρ Μωραΐτης, φιλόλογος
  407. Νίκος Νακόπουλος, ψυχολόγος/ψυχοθεραπευτής
  408. Χρήστος Νασιόπουλος, φυσικός
  409. Anna Nasser, υποψήφια διδάκτωρ, Scuola Normale Superiore, Nάπολι
  410. Μπένης Νατάν, καθηγητής Αεροδιαστημικής, Technion – Israel Institute of Technology
  411. Ιωάννα Ναούμ, επίκουρη καθηγήτρια Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ
  412. Θωμάς Νεράντζης, συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος
  413. Παυλίνα Νεράντζη, συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος
  414. Αλεξάνδρα Νεστοροπούλου, μεταφράστρια
  415. Χρύσα Νησιανάκη, σκηνοθέτης – αρχαιολόγος
  416. Νίκος Νικήσιανης, διδάκτορας βιολογίας, Θεσσαλονίκη
  417. Αλέξανδρος Νικολούζος, δικηγόρος Αθηνών
  418. Nedim Nomer, επίκουρος καθηγητής πολιτικής επιστήμης, Πανεπιστήμιο Σαμπάντζι
  419. Βασίλης Νούλας, σκηνοθέτης
  420. Θωμάς Νουτσόπουλος, πανεπιστημιακός
  421. Ζαχαρούλα Νταλέ, εκπαιδευτικός
  422. Ντε Μπρίτο – Καράγιωργας Φοίβος, υποψήφιος διδάκτορας EHESS/ΕΜΠ
  423. Μιχαήλ Ντινόπουλος, φοιτητής
  424. Ντίνε Ντόνεφ, μουσικός
  425. Γεωργία Ντούσια, οικονομολόγος – συνταξιούχα
  426. Rodrigo Nunes, Pontifical Catholic University, Ρίο ντε Ζανέιρο
  427. Ντίνα Ξύδη, συνταξιούχος δασκάλα
  428. Τζένη Οικονομίδη, οδοντίατρος
  429. Σπύρος Οικονομίδης, Δασολόγος Α.Π.Θ., Δ.Υ.
  430. Γιάννης Οικονόμου, γλωσσολόγος – μεταφραστής Ευρωπαϊκής Επιτροπής
  431. Γιώργος Οικονόμου, διδάκτωρ φιλοσοφίας
  432. Ευαγγελία Οικονόμου, δημοσιογράφος
  433. Μαρία Οικονόμου, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ.
  434. Αλεξάνδρα Παϊπέτη, εκπαιδευτικός
  435. Αθανασία Παλτά, άνεργη
  436. Έλενα Παναγιωτακοπούλου, εκπαιδευτικός
  437. Νίκος Παναγιωτόπουλος, φωτογράφος, Δρ Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών
  438. Δέσποινα Παναγιωτοπούλου, σκηνοθέτρια – θεωρητικός
  439. Ελένη Παναγιώτου, ιδιωτική υπάλληλος
  440. Αλέξανδρος Παναγόπουλος, εκπαιδευτικός, υποψ. διδάκτωρ Ιστορίας της Τεχνολογίας ΕΚΠΑ
  441. Νάνσυ Πανταζή, καθηγήτρια αγγλικών
  442. Άννα Παντελάκου, θεωρητικός – ιστορικός τέχνης
  443. Βικτώρια Παπαγιάννη, διοικητική υπάλληλος
  444. Ματίνα Παπαγιαννοπούλου, κοινωνιολόγος
  445. Κωνσταντίνος Παπαδάκης, μεταφραστής
  446. Χαράλαμπος Παπαδάκης, ιδιωτικός υπάλληλος
  447. Ιωάννα Παπαδάκη, νηπιαγωγός
  448. Γιώργος Παπαδάτος, εικαστικός
  449. Παπαδήμας Λάμπρος, εκπαιδευτικός
  450. Βαγγέλης Παπαδογιάννης, ιδιωτικός υπάλληλος
  451. Νίκος Παπαδογιάννης, ιστορικός, Πανεπιστήμιο Bangor
  452. Γιάννης Παπαδόπουλος, Ιστορικός/ερευνητής ΙΜΣ-ΙΤΕ
  453. Γιώργος Παπαδόπουλος, οικονομολόγος
  454. Πάνος Παπαδόπουλος, νομικός
  455. Στυλιανός Παπαδόπουλος, φοιτητής
  456. Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, στιχουργός
  457. Παρασκευή Παπαδοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια ακτινολογίας – Κτηνιατρική Σχολή
  458. Χαρά Παπαδοπούλου, επιμελήτρια κειμένων
  459. Άννα Παπαέτη, μεταδιδακτορική ερευνήτρια
  460. Tom Papagiannis, συνταξιούχος, Toronto
  461. Θανάσης Παπαζαφείρης, ιδιωτικός υπάλληλος
  462. Αθανάσιος Παπαζαφειρόπουλος, φιλόλογος
  463. E. Zάχος – Παπαζαχαρίου, συγγραφέας – τραγουδοποιός
  464. Κώστας Παπαθανασίου, πολιτικός μηχανικός
  465. Μαρία Παπακωνσταντίνου, φιλόλογος
  466. Ξένια Παπαμιχαήλ, εκπαιδευτικός
  467. Δημήτρης Παπανικολάου, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης
  468. Αθηνά Παπαναγιώτου, μεταδιδακτορική ερευνήτρια-δικηγόρος
  469. Ευγενία Παπαρούνη, προϊσταμένη της Υπηρεσίας Διερμηνείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
  470. Μιχάλης Παπαρούνης, εκδότης
  471. Αρτεμησία Παπασεραφείμ, δικηγόρος, Αθήνα
  472. Λήδα Παπαστεφανάκη, ιστορικός, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
  473. Δημήτρης Παπουτσής, αρχαιολόγος/ξεναγός
  474. Clemente Parisi, υποψήφιος διδάκτορας, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  475. Ian Parker, ομότιμος καθηγητής Μάνατζμεντ, Πανεπιστήμιο Λέστερ, ΗΒ
  476. Δέσπω Πασιά, μουσειολόγος / μουσειοπαιδαγωγός
  477. Μαριλένα Πατεράκη, εικαστικός, υποψήφια διδάκτωρ ΙΦΕ/ΕΚΠΑ
  478. Michel Pavlou, καλλιτέχνης /κινηματογραφιστής
  479. Στάθης Παχίδης, δικηγόρος & μουσικός
  480. Ελένη Περδικούρη, επίκουρη καθηγήτρια – Τμήμα Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Πατρών
  481. Μαρία Περπιράκη, εκπαιδευτικός
  482. Γεωργία Πετράκη, πανεπιστημιακός, Πάντειο
  483. Αγγελική Πέτριτς, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 
  484. Αναστάσιος Δ. Πετρολέκας, νομικός
  485. Πηνελόπη Πετσίνη, μεταδιδακτορική ερευνήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  486. Αναστάσιος Πεχλιβανίδης, πολιτικός επιστήμονας
  487. Γιάννης Πεχτελίδης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  488. Ελένη Πιτροπάκη, δημόσιος υπάλληλος
  489. Δημήτρης Πλάντζος, καθηγητής αρχαιολογίας, ΕΚΠΑ
  490. Αγγελική Πολάτου, συντονίστρια μεταπτυχιακού, Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου
  491. Δημήτρης Πολυχρονιάδης, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Αμαρουσίου, υπ. διδάκτορας Ιστορίας Πάντειο Πανεπιστήμιο
  492. Πάρης Ποτηρόπουλος, ερευνητής-λαογράφος
  493. Αρετή Πότσιου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός
  494. Vasileios Pourdas, Leiter Logistik
  495. Ευαγγελία Προκοπίου, Senior Lecturer, Πανεπιστήμιο Northampton
  496. Χρυσάνθη Ράπτη, υπάλληλος δήμου Λευκάδας
  497. Στέφανος Ρέγκας, υποψ. διδάκτορας, ΑΠΘ
  498. Μαρία Ρεπούση, καθηγήτρια ΑΠΘ
  499. Maurizio Ricciardi, καθηγητής Ιστορίας της Πολιτικής Σκέψης – Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  500. Ευγενία Ρίγγα, οικονομολόγος
  501. Ελπιδα Ρίκου, ανθρωπολόγος, εικαστικός
  502. Μαρίκα Ρόμπου–Λεβίδη, Κοινωνική ανθρωπολόγος
  503. Matteo Rossi, υποψήφιος διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Torino
  504. Frank Ruda, Senior Lecturer in Philosophy, Πανεπιστήμιο Dundee, ΗΒ
  505. Paola Rudan, Professor of History of Political Thought, Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
  506. Thomas Sablowski, κοινωνικός επιστήμονας, Bερολίνο/Frankfurt am Main
  507. Εριφύλη Σαββίδου, μαθηματικός
  508. Σουλτάνα Σαββουλίδη, ελεύθερη επαγγελματίας
  509. Αριστοτέλης Σαΐνης, φιλόλογος – κριτικός λογοτεχνίας
  510. Όλγα Σακαλή, δρ μουσειολόγος – αρχαιολόγος, ΥΠΠΟΑ
  511. Βασιλική Σακκά, εκπαιδευτικός
  512. Νικόλαος Σακελλάριος, ελεύθερος επαγγελματίας
  513. Αιμιλία Σαλβάνου, ιστορικός. διδάσκουσα στο ΕΑΠ
  514. Giacomo Salvarani, υποψήφιος διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Urbino
  515. Ελισάβετ Σαμαρά, συνταξιούχος υπάλληλος ΕΕ
  516. Λίλα Σαμπανοπούλου, αρχαιολόγος
  517. Juan Domingo Sánchez Estop, μεταφραστής, Βρυξέλλες
  518. Raúl Sánchez Cedillo, Fundación de los Comunes
  519. Nίκος Σαραντάκος, μεταφραστής – συγγραφέας
  520. Ειρήνη Σαρρή, ιδιωτική υπάλληλος
  521. Θάλεια Σαρρή, ιδιωτική υπάλληλος
  522. Μαρία Σαρρή, εικαστικός
  523. Ζήσης Σαρίκας, συγγραφέας, μεταφραστής
  524. Dorothea Schmidt, ομότιμη καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Οικονομίας και Δικαίου του Bερολίνου
  525. Christopher Schminck – Gustavus, ομότιμος καθηγητής Ιστορίας του Δικαίου, πανεπιστήμιο Βρέμης
  526. Δέσποινα Σεβαστή, Θεωρητικός τέχνης, καλλιτέχνιδα, εκπαιδεύτρια
  527. Δημήτρης Σερεμέτης, ιατρός
  528. Αγγελική Σηφάκη, μεταδιδακτορική υπότροφος Marie-Curie, Πανεπιστήμιο Νιουκάσλ, ΗΒ
  529. Ευγενία Σηφάκη, επίκουρη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
  530. Μιχάλης Σιγάλας, καθηγητής ΑΠΘ
  531. Γιάννης Σιγαλός, μεταφραστής
  532. Μιχάλης Σιγανίδης, μουσικός – συνθέτης
  533. Γιάννης Σιδηρόπουλος, δημοσιογράφος
  534. Άννη Σιμάτη, διδάκτωρ κοινωνικής ανθρωπολογίας και ιστορίας
  535. Γεωργία Σίμωση, καθηγήτρια ξένων γλωσσών
  536. Κώστας Σκαρπίδης, ψυχαναλυτής
  537. Σοφία Σκεύα, εκπαιδευτικός
  538. Κατερίνα Σκλήρη, μεταφράστρια
  539. Βασίλης Σκλιας, συνταξιούχος υπάλληλος ΕΕ, συνδικαλιστής
  540. Αθηνά Σκουλαρίκη, επίκουρη καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνιολογίας – Πανεπιστήμιο Κρήτης 
  541. Βίκη Σκούμπη, διευθύντρια προγράμματος στο Collège International de Philosophie
  542. Ηλίας Σκουρλής, μουσικός
  543. Ροδάνθη Σκουρτέλλη, μεταφράστρια
  544. Σταμάτης Σκούρτης, δημοσιογράφος
  545. Αντώνης Σκυλουράκης, ιδιωτικός υπάλληλος
  546. Jon Solomon, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Λυόν, Γαλλία
  547. Αρχοντή Σοπίδου, εκπαιδευτικός
  548. Σουλτάνης Γρηγόρης, καθηγητής μουσικής
  549. Φανή Σοφολόγη, εικαστικός-εκπαιδευτικός
  550. Σπύρος Α. Σοφός, Ερευνητής, Center for Middle Eastern Studies, Πανεπιστήμιο Lund, Σουηδία 
  551. Alessandra Spano, υποψήφια διδάκτωρ – Πανεπιστήμιο Kατάνια
  552. Βασίλης Σπυρόπουλος, μουσικός
  553. Μάγια Στάγκαλη, εργαζόμενη στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ
  554. Σέβη Στάικου, ιδιωτικός υπάλληλος
  555. Άρτεμις Σταματέλου, αρχαιολόγος-μουσειολόγος
  556. Κώστας Σταμάτης, καθηγητής, Νομική Σχολή ΑΠΘ
  557. Ιωάννης Σταματίου, εκπαιδευτικός
  558. Γιώργος Στάμου, ομότιμος καθηγητής οικολογίας
  559. Αφροδίτη Σταμπουλή, γιατρός μ/γ
  560. Μυρτώ Σταμπούλου, εικαστικός
  561. Αθηνά Σταυρίδου, επίκουρη καθηγήτρια ΕΜΠ
  562. Νίκη Σταυρίδη,  μεταφράστρια
  563. Nikos Stavropoulos, Reader in Composition, Leeds
  564. Νατάσα Στεφανάτου, ηθοποιός 
  565. Δανάη Στεφάνου, μουσικός & μουσικολόγος, αναπλ. καθηγήτρια ΑΠΘ
  566. Ελένη Στόικου, κτηνίατρος
  567. Λευτέρης Στουκογεώργος, oικονομολόγος
  568. Γιώργος Στουρνάρας, φιλόλογος
  569. Άρης Στυλιανού, αναπληρωτής καθηγητής-Πρόεδρος Τμήματος Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
  570. Στέλιος Στυλιανού, εκπαιδευτικός
  571. Χριστιάνα Στυλιανού, κοινωνιολόγος
  572. Μαργαρίτα Συγγενιώτου, λυρική τραγουδίστρια
  573. Ειρήνη Συνοδινού, υποψήφια διδάκτωρ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  574. Στέργιος Συρμόγλου, εκπαιδευτικός
  575. Λευτέρης Σφακιανάκης, φιλόλογος – κειμενογράφος
  576. Κυριάκος Σφέτσας, μουσικοσυνθέτης
  577. Δημήτρης Σωτηρόπουλος, μουσικός
  578. Ηλίας Σωτήρχος, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
  579. Yavor Tarinski, συγγραφέας
  580. Ηλίας Τασόπουλος, αγρότης, μανάβης
  581. Ολυμπία Τασσοπούλου, περιβαλλοντολόγος
  582. Στέλλα Ταϊγανίδου, δασκάλα
  583. Ανδρέας Τάκης, επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου, Νομική ΑΠΘ
  584. Σάμης Ταμπώχ, εικαστικός
  585. Ευριπίδης Ταρασίδης, δημοσιογράφος
  586.   Έφη Τελλή, δικηγόρος
  587. Ειρήνη Τελίδου, χειροπρακτική
  588. Αρχόντω Τερζή, καθηγήτρια Παν. Πατρών
  589. Δήμητρα Τζανάκη, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο τμήμα ΠΕΔΔ (ΕΚΠΑ)
  590. Τζανακοπούλου Μαρία, λέκτορας, Νομική Σχολή Birkbeck, Παν/μιο του Λονδίνου
  591. Μαρία Τζαρδή, εκπαιδευτικός
  592. Έλενα Τζελέπη, επίκουρη καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  593. Κώστας Τζημούλης, εικαστικός
  594. Στέλλα Τζηρούδη, συνταξιούχα
  595. Ευθυμία Τζίμουλα, εκπαιδευτικός
  596. Ελένη Τζιρτζιλάκη, δρ. αρχιτεκτονικής – community artist
  597. Ευγενία Τζιρτζιλάκη, σκηνοθέτις
  598. Μαρία Τζώγα, φιλόλογος, εκπαιδευτικός
  599. Λίζα Τικταπανίδου, αρχιτέκτων μηχανικός
  600. Αλέξανδρος Τιτκώβ, stand-up κωμικός
  601. Βαγγέλης Τόλης, φιλόλογος – γλωσσολόγος
  602. Χρίστος Τόμπρας, ψυχαναλυτής, Λονδίνο
  603. Ναταλί Τόνογλου, Δημοσιογράφος
  604. Πάνος Τότσικας, Αρχιτέκτονας
  605. Γιώτα Τουλούμη, πανεπιστημιακός, ΕΚΠΑ
  606. Ιωάννης Τούρας, πολιτικός επιστήμονας/ πολιτικός σύμβουλος
  607. Θεόφιλος Τραμπούλης, πολιτιστικός παραγωγός
  608. Τριαντάφυλλος Τρανός, ΕΔΙΠ ΑΠΘ
  609. Πέννυ Τραυλού, λέκτορας, Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου
  610. Μιχάλης Τρεμόπουλος, δικηγόρος
  611. Μαρώ Τριανταφύλλου, συγγραφέας
  612. Νίκος Τριμικλινιώτης, κοινωνιολόγος, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
  613. Λουκάς Τρολλ, μεταπτυχιακός φοιτητής κοινωνικοπολιτισμικών σπουδών στο παν/μιο Viadrina της Φρανκφούρτης
  614. Ευφροσύνη Τσακίρη, αρχιτέκτων μηχανικός, μεταδιδακτορική ερευνήτρια
  615. Ερασμία Τσάκου, συμβασιούχος υπάλληλος
  616. Τάκης Τσαντήλας, λογοτέχνης
  617. Μαρία Τσαντσάνογλου, ιστορικός τέχνης
  618. Κατερίνα Τσαποπούλου, δικηγόρος
  619. Σοφία Σάρα Τσάρου, μαθηματικός / δημοσιογράφος
  620. Χαρά Τσάτσου, κοινωνιολόγος
  621. Θέκλα Τσελεπή, ραδιοφωνική παραγωγός
  622. Βασίλης Τσιάνος, καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Kiel
  623. Δημήτρης Τσιάρας, δασολόγος
  624. Γιώργος Τσιμουρής, πανεπιστημιακός, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  625. Φωτεινή Τσιμπιρίδου, καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, ΠΑΜΑΚ
  626. Θανάσης Τσιόκανος, καθηγητής ΤΕΦΑΑ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
  627. Σταυρούλα Τσιπλάκου, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου
  628. Λουκάς Τσίπτσιος, ιστορικός
  629. Γιώργος Τσιριγώτης, καθηγητής, Διεθνές Πανεπιστήμιο
  630. Γιώργος Τσιρίδης, εκπαιδευτικός
  631. Άγγελος Τσιριμώκος, πρώην μεταφραστής ΕΕ
  632. Κωνστατίνος Τσιτσελίκης, καθηγητής, Κοσμήτορας Σχολής Οικονομικών και Περιφερειακών Σπουδών, Παν. Μακεδονίας
  633. Σπύρος Τσιφτσής, κινηματογραφιστής
  634. Μουσταφά Τσολάκ Αλή, δημοσιογράφος-μεταφραστής, Κομοτηνή
  635. Άννα Τσουλφίδου, εκπαιδευτικός
  636. Άννα Τσουλούφη Λάγιου, εικαστικός καλλιτέχνης και αναπληρώτρια εκπαιδευτικός ΠΕ08
  637. Γιώργος Τσουράκης, Μηχανολόγος Μηχανικός & Δρ. Μηχανικός ΕΜΠ
  638. Γιώργος Φαράκλας, καθηγητής πανεπιστημίου
  639. Roberta Ferrari, Research Assistant – Πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης
  640. Grace E. Fielder, ομότιμη καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο της Aριζόνα
  641. Λάμπρος Φλιτούρης, ιστορικός, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
  642. Άδωνις Φλωρίδης, σκηνοθέτης/συγγραφέας
  643. Γιώργος Φουρτούνης, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  644. Μελαχροινή Φουρτούνη, συνταξιούχος δημοσιογράφος
  645. Φένια Φραγκουλίδου, εκπαιδευτικός
  646. Victor A. Friedman, ομότιμος καθηγητής ανθρωπιστικών επιστημών, Πανεπιστήμιο του Σικάγου
  647. Ηλιάνα Φωκιανάκη, διευθύντρια State of Concept Athens
  648. Στέλλα Φώλια, νηπιαγωγός 
  649. Κώστας Φώλιας, χημικός
  650. Wim De Weerdt, μεταφραστής
  651. Markus Wissen, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Οικονομίας και Δικαίου του Bερολίνου
  652. Δημήτρης Χαλάτσης, εικαστικός – εκπαιδευτικός
  653. Ζωή Χαλιδιά, ιδιωτική υπάλληλος
  654. Γιάννης Χαμηλάκης, καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Brown
  655. Στέφανος Χανδέλης, εικαστικός καλλιτέχνης
  656. Ιάσονας Χανδρινός, διδάκτωρ Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, επιστημονικός συνεργάτης Πανεπιστημίου Ρέγκενσμπουργκ
  657. Χαρίκλεια Χάρη, αρχιτέκτων
  658. Χαριζάνης Αναστάσιος, ξυλογλυπτης
  659. Μικέλα Χαρτουλάρη, δημοσιογράφος
  660. Γιώργος Χαρωνίτης μουσικοπαιδαγωγός
  661. Δημήτρης Χασάπης, ομότιμος καθηγητής ΕΚΠΑ
  662. Χατζηγεωργίου Κωνσταντίνος
  663. Χρίστος Χατζηιωάννου, πανεπιστημιακός
  664. Αντώνης Χατζηκυριάκου, ιστορικός-οθωμανολόγος, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  665. Δέσποινα Χατζηπαυλίδου, ηθοποιός
  666. Μάριος Χατζηπροκοπίου, μεταδιδακτορικός ερευνητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
  667. Μάρκος Χατζησάββας, κοινωνιολόγος
  668. Νίκος Χατζητρύφων, δρ. πολιτικός μηχανικός
  669. Αννίτα Χατζίκου, μεταφράστρια–επιμελήτρια κειμένων
  670. Ελένη Χοντολίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια ΑΠΘ
  671. Λουκία Χρηστίδη, συνταξιούχος υπάλληλος Ε.Ε.
  672. Μαρίλια Χριστοδούλου, αρχιτέκτονας
  673. Ευγενία Χριστοπούλου, δημοσιογράφος
  674. Νίκος Χριστοφής, ιστορικός, Shaanxi Normal University, Κίνα
  675. Ελίζα Χριστοφόρου, εκπαιδευτικός
  676. Γιάννης Χρυσοβέργης, δημοσιογράφος
  677. Stefano Visentin, καθηγητής ιστορίας της πολιτικής σκέψης, Πανεπιστήμιο Urbino
  678. José Luis Vivas Bailo, διερμηνέας – υπάλληλος της ΕΕ
  679. Chris Voniati, διδακτορική ερευνήτρια, Vrije Universiteit Brussel
  680. Πούλος Ψαλιδάκος, φιλόλογος
  681. Θάλεια Ψαλλίδα, φροντιστηριακή καθηγήτρια φυσικής
  682. Γιάννης Ψαράκης, δημοσιογράφος
  683. Σπύρος Ψαρούδας, γεωπόνος
  684. Cindy Zeiher, λέκτορας, Πανεπιστήμιο Canterbury, Νέα Ζηλανδία

Κλασσικό
ρατσισμός,Δίκαιο

Ο Καβάκος ζητά φυλακίσεις αντιφρονούντων


του Άκη (Χαράλαμπου) Γαβριηλίδη, του Κλήμη και της Αναστασίας

Με αγωγή που κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, ο Λεωνίδας Καβάκος του Κωνσταντίνου, (όνομα μητρός δεν αναφέρεται στην αγωγή), κάτοικος Wollerau Eλβετίας, ζητά από το δικαστήριο να καταδικάσει τον υποφαινόμενο Χαράλαμπο (Άκη) Γαβριηλίδη, του Κλήμη και της Αναστασίας, στην καταβολή αποζημίωσης εκατό χιλιάδων ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, καθώς και σε προσωπική κράτηση 12 μηνών (!) ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης.

Η ηθική αυτή βλάβη ισχυρίζεται ότι προκλήθηκε από τη δημοσίευση ενός σημειώματος στο παρόν μπλογκ, με το οποίο χαρακτήριζα ναζιστική τη δήλωσή του ότι «στον Μπετόβεν υπάρχει ένα άρειο στοιχείο».

Με άλλα λόγια, ο ευαίσθητος αυτός καλλιτέχνης εκδηλώνει την ευγενή φιλοδοξία να γίνει η αιτία ώστε να υπάρξει, για πρώτη φορά στην Ελλάδα μετά τη χούντα, κρατούμενος για έγκλημα γνώμης: ζητά να πάει στη φυλακή κάποιος απλώς και μόνο επειδή έγραψε δημόσια την πολιτική του κρίση για κάποιες άλλες κρίσεις που κάποιος άλλος ανακοίνωσε εξίσου δημόσια.
Ευτυχώς, δεν ζητάει να καεί στην πυρά το μέσο όπου δημοσιεύτηκε αυτή η κρίση, αλλά αυτό ούτως ή άλλως είναι πρακτικά αδύνατο.
Η αξίωση που όντως διατυπώνει, πάντως, δεν θα έλεγε κανείς ότι δίνει εικόνα ανθρώπου που πιστεύει στην ελευθερία του λόγου και της ανταλλαγής απόψεων· κατ’ αυτή την έννοια, μάλλον δεν ενισχύει ιδιαίτερα το επιχείρημά του σε αυτή την αντιδικία, όπως είμαι σίγουρος ότι θα αναγνωρίσουν όλοι όσοι πιστεύουν στον νομικοπολιτικό φιλελευθερισμό και το κράτος δικαίου.

Κλασσικό
Δίκαιο,Επιτελεστικότητα,Πολιτική,νομαδισμός

Η τέχνη να διακρίνεις τον εχθρό από τον φιλαλάκο

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Στο βιβλίο του Νίκου Γιαννόπουλου με τον κάπως αδέξιο και αξιοπερίεργο τίτλο Ω, λε φιλαλάκο. Μια ιστορία για το κίνημα, τη ζωηρή άκρα Αριστερά και τους ανθρώπους της (Κουκκίδα, Αθήνα 2019) μπορεί κανείς να βρει την καλύτερη καθόσον γνωρίζω έκθεση, στην ελληνική γλώσσα τουλάχιστον, για το τι σημαίνει να κάνεις πολιτική minoritaire με την έννοια των Ντελέζ-Γκουατταρί. Μια έννοια που θα μπορούσε να αποδοθεί ως ήσσων ή μειονοτική πολιτική, υπό τον όρο όμως να μην γίνει επ’ ουδενί λόγω αντιληπτή ως «μειοψηφική» ή «ελιτίστικη» πολιτική, πολιτική υπέρ των λίγων, ούτε ως πολιτική υπέρ των μειονοτήτων.

Το βιβλίο –και, φυσικά, η ίδια η δράση- του Γιαννόπουλου αποτελούν μία πραγματική δεξαμενή παραδειγμάτων για το πώς μπορεί κανείς να επιφέρει αποτελέσματα, να Συνέχεια

Κλασσικό
Δίκαιο,Πολιτική,Τέχνη

Λογοκρισία: Σαββόπουλος – Κοεμτζής

του Άκη Γαβριηλίδη

Το παρακάτω αποτελεί το κείμενο του λήμματος Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο στον συλλογικό τόμο Λεξικό λογοκρισίας στην Ελλάδα. Καχεκτική δημοκρατία, δικτατορία, μεταπολίτευση, που βγήκε από τις εκδόσεις Καστανιώτη το 2018 σε επιμέλεια Πηνελόπης Πετσίνη και Δημήτρη Χριστόπουλου

Επί δημοκρατικής κυβέρνησης Καραμανλή, η προληπτική λογοκρισία συνέχιζε να λειτουργεί κανονικά και επισήμως (αν και επί της ουσίας με χαλαρότερα κριτήρια). Κάθε δίσκος ή βιβλίο που επρόκειτο να κυκλοφορήσει, έπρεπε προηγουμένως να υποβληθεί στην αρμόδια υπηρεσία και να πάρει τη σχετική έγκριση.

Το 1978, στην υπηρεσία αυτή υποβλήθηκε μεταξύ άλλων ο δίσκος Η ρεζέρβα του Διονύση Σαββόπουλου, από τον οποίο, κατόπιν εξέτασης, κρίθηκαν απορριπτέοι ένας στίχος στην ολότητά του και δύο λέξεις από τον αμέσως προηγούμενο. Οι στίχοι αυτοί περιέχονταν στο Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο, ένα τραγούδι με θέμα την πραγματική ιστορία του Νίκου Κοεμτζή, καταδικασμένου τότε σε ισόβια κάθειρξη για τρεις ανθρωποκτονίες (μεταξύ των οποίων και δύο αστυνομικών).

Μέχρι τότε, η συνήθης πρακτική των καλλιτεχνών σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν να Συνέχεια

Κλασσικό
Δίκαιο,Επιτελεστικότητα,Πολιτική

Καμία «υπόθεση ΜΑΡΦΙΝ» δεν ξανάνοιξε

του Άκη Γαβριηλίδη

Στο «Μερικοί το προτιμούν καυτό» του Μπίλλυ Ουάιλντερ, στην σεκάνς όπου συνεδριάζουν οι Ιταλοαμερικανοί μαφιόζοι μεταμφιεσμένοι σε … «Φίλους της ιταλικής όπερας», ο αρχινονός απευθύνεται επιτιμητικά στον «Σπατς» Koλόμπο, επισημαίνοντάς του ότι άφησε δύο μάρτυρες της σφαγής του Αγίου Βαλεντίνου να ξεφύγουν ζωντανοί, πράγμα που «δεν είναι καλό για τις δημόσιες σχέσεις» της οργάνωσης. Αυτός, ψιλοενοχλημένος, απαντά: «Μην ανησυχείς γι’ αυτούς τους δύο, πες ότι είναι κιόλας νεκροί. Μόλις σήμερα το πρωί παραλίγο να τους έπιανα». Και ο «Μικρός Βοναπάρτης» του απαντά: «Δηλαδή, θες να πεις ότι τους άφησες να ξεφύγουν δυο φορές;».

Oι πρόσφατοι λεονταρισμοί του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ότι «ξανανοίγει τον φάκελο ΜΑΡΦΙΝ», που πλημμύρισαν τις τελευταίες μέρες τα μέσα ενημέρωσης και δικτύωσης, παρουσιάζουν ορισμένα κοινά με την ανωτέρω λεκτική

Συνέχεια

Κλασσικό
Δίκαιο,Πολιτική,ιατρική

Ποιος και γιατί έδωσε στον Σωτήρη Τσιόδρα ειδική άδεια να ψάλει;

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Η επιλογή του καθηγητή λοιμωξιολογίας Σωτήρη Τσιόδρα ως εκπροσώπου του υπουργείου Υγείας για τον κορωνοϊό, και ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος χειρίστηκε το φορτίο αυτό, είχε δεχθεί ως τώρα –όχι αδίκως- σχόλια ομόφωνα ευνοϊκά, έως μερικές φορές εξυμνητικά από οπαδούς μιας πλατωνικού τύπου αριστοκρατικής αντίληψης που συνίσταται σε απέχθεια για τη δημοκρατία και σε λατρεία για τους μετρημένους «ειδήμονες» που διαφέρουν από τους «δημαγωγούς» και τους «αδαείς» επειδή έχουν κάποιον τίτλο για να διοικούν[1].

Σήμερα μεσολάβησε μία εξέλιξη η οποία θέτει σε δοκιμασία –αν δεν αναιρεί τελείως- όλους αυτούς τους τίτλους. Όπως μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ, ο «σεμνός επιστήμων» μετέβη σε ορθόδοξο χριστιανικό ναό όπου και έψαλε στη θεία λειτουργία.

Σε επικρίσεις που διατυπώθηκαν για την ενέργειά του αυτή, (μέχρι στιγμής μόνο στο Συνέχεια

Κλασσικό
Δίκαιο,Μετακίνηση,Πολιτική

Πρόσφυγες, μετανάστες: ποια η διαφορά;

των Κλαιρ Ροντιέ – Κατρίν Πορτβέν

 

«Μετανάστης» δεν αποτελεί νομική κατηγορία· ο όρος προσδιορίζει απλώς τα πρόσωπα τα οποία, από επιλογή, από ανάγκη ή από καταναγκασμό, φεύγουν από τη χώρα τους για να εγκατασταθούν σε μία άλλη. «Πρόσφυγας», αντιθέτως, είναι νομικό καθεστώς πλαισιωμένο από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951, η οποία επιπλέον ορίζει τις νομικές υποχρεώσεις των κρατών που την έχουν κυρώσει (όπως συμβαίνει με όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Τα συστήματα ασύλου των χωρών που την έχουν υπογράψει οργανώνονται σε αναφορά προς αυτή τη σύμβαση. Κατά το γράμμα της, κάθε πρόσωπο που προσκομίζει την απόδειξη ότι υπέστη ή φοβάται πως θα υποστεί διώξεις στη χώρα του μπορεί να τύχει προστασίας από το κράτος στο οποίο κάνει τη σχετική αίτηση. Η Συνέχεια

Κλασσικό
ρατσισμός,Δίκαιο,Μετακίνηση,Πολιτική

Ρωμιοί, οι πρώτοι λαθρομετανάστες

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Το πλοίο πήγε στη Χίο, στη Μυτιλήνη, στο Βόλο, επί ματαίω. Σ’ ένα από αυτά τα λιμάνια, όπου δεν μπόρεσε να δέσει στην αποβάθρα γιατί είχαν ήδη πάει τόσο πολλοί πρόσφυγες που δεν τους δέχονταν, βγήκαν άνδρες της πόλης στο λιμάνι με όπλα για να τους εμποδίσουν. Έτσι αποβιβάστηκαν στη Στυλίδα.

Iρις Τζαχίλη, Μπαϊντίρι 1922. Μια ιστορία απώλειας από τη Μικρασία, Κοντύλι, Aθήνα 2012, σ. 156

To πόσο η «διακυβέρνηση» των πληθυσμιακών ροών εκ μέρους της Ελλάδας –κυρίως- και, σε ολοένα αυξανόμενο βαθμό, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μετέπειτα της Τουρκίας, βασιζόταν στις χωροχρονικές μήτρες της νεωτερικότητας, γίνεται φανερό και από την αξιοσημείωτη εμμονή συγκεκριμένων στοιχείων, ακόμη και διατυπώσεων από τις νομοθετικές ρυθμίσεις που εξέδωσαν τα κράτη αυτά τότε, και που συνεχίζουν έκτοτε να εκδίδουν μέχρι σήμερα με το ίδιο πνεύμα, και συχνά με το ίδιο γράμμα.

Η πιο κραυγαλέα ίσως περίπτωση τέτοιου νομοθετήματος είναι η εξής. Τον Ιούλιο του 1922, το ελληνικό κράτος (πρώην πρότυπον βασίλειον, πρώην υποψήφια αυτοκρατορία), Συνέχεια

Κλασσικό