Εθνικισμός,ΜΜΕ

20 χρόνια χωρίς την Χρυσαυγίτισσα με το ταγιέρ

του Άκη Γαβριηλίδη

Τα ελληνικά ΜΜΕ έχουν ενίοτε την ικανότητα να σε εκπλήσσουν. Και πάντοτε δυσάρεστα.

Εκεί λοιπόν που όλα τα είχαμε, να σου ξαφνικά σήμερα ένας καταιγισμός συγκινημένων δημοσιευμάτων για … τι νομίζετε; Τη συμπλήρωση … είκοσι χρόνων από το θάνατο της τηλεπαρουσιάστριας Μαλβίνας Κάραλη.

Ασφαλώς το ότι ένας άνθρωπος πέθανε νέος από καρκίνο, είναι δυσάρεστο. Ιδίως για όσους υπήρξαν προσωπικοί της φίλοι.

Είναι όμως πραγματικά ακατανόητο για ποιο λόγο μια τέτοια επέτειος να μνημονεύεται στον δημόσιο χώρο.

Διαβάζοντας τα σχετικά δημοσιεύματα, δεν βρίσκει κανείς κάποια ιδιαίτερη αιτιολόγηση. Π.χ. στο in.gr, ένα ανυπόγραφο άρθρο την ανακηρύσσει στον τίτλο του «την πιο αιρετική και ιδιοφυή περσόνα της ελληνικής δημοσιογραφίας». Στο κείμενο όμως του άρθρου δεν παρατίθεται απολύτως τίποτε που να εξηγεί σε τι συνίστατο η «αίρεση» και η «ιδιοφυία» της. Πέρα από τη βιογραφία της, βλέπουμε μόνο να αναφέρεται ότι έκανε «μια από τις πιο προχωρημένες και “ακομπλεξάριστες” εκπομπές που πέρασαν από την ελληνική τηλεόραση». Όσοι τα διαβάζουν αυτά, ιδίως άμα είναι κάτω των 30, θα καταλήξουν να απορούν πώς και δεν της δόθηκε το βραβείο Πούλιτζερ.

Για να μην δημιουργούνται παραπλανητικές εντυπώσεις και όψιμες αγιογραφίες, καλό είναι να υπενθυμίσουμε ότι η Μαλβίνα Κάραλη υπήρξε, μαζί με δυο-τρεις άλλους (και κυρίως τον Θέμο Αναστασιάδη), η βασικότερη υπεύθυνη για τη διάχυση (banalisation) του ακροδεξιού λόγου και την επένδυσή του με μια συμπαθητική ποπ αισθητική την τελευταία δεκαετία του προηγούμενου αιώνα.

Πολλοί, ακόμα και εξ αριστερών, της έδειξαν και της δείχνουν ακόμα κάποια ανοχή, επειδή επιτίθονταν και ειρωνευόταν συνεχώς τον Κώστα Σημίτη («έλα μωρέ, ωραία τους τα έχωνε, ας μην τα ψειρίζουμε»). Ωστόσο, οι επιθέσεις αυτές ήταν πάντοτε από δεξιά: αν παρακολουθήσουμε ένα μόνο βίντεο από τα πολλά που είναι διαθέσιμα με τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις, θα δούμε ότι, μέσα σε λιγότερο από 4 λεπτά, προσάπτει στον Σημίτη ότι είναι «ενδοτικός» (χαρακτηριστική χρυσαυγίτικη κατηγορία εναντίον όλων των «προδοτών πολιτικών»), ότι δεν «αποτίει φόρο τιμής στην ελληνική γλώσσα», ότι πρέπει να πάει σε ψυχίατρο να του «καταλύσει την ιδεατή εικόνα» που έχει, χάρη στην οποία μοιάζει με μια χοντρή γυναίκα που βλέπει τον εαυτό της λεπτό στον καθρέφτη. Χώρια που … μοιάζει με Κινέζο –λες και είναι κακό να είσαι Κινέζος. Όλο το πακέτο σε μια πρόταση: εθνικισμός, γλωσσαμυντορισμός, ψυχιατρικοποίηση, χονδροφοβία, μισογυνισμός, και φυσικά ρατσισμός.

Ο ρατσισμός αυτός εκδηλώνεται με ακόμα χυδαιότερο τρόπο σε άλλο συναφές βίντεο με τη χρήση του ιδιαιτέρως «αιρετικού» και «ιδιοφυούς» όρου «τα βρωμότουρκα» (!). Αυτή η αντικειμενοποίηση του άλλου με τη χρήση του ουδετέρου αντί για το αρσενικό ή το θηλυκό γένος έχει ως γνωστόν γίνει έκτοτε αναπόσπαστο στοιχείο στο λόγο όποιου θέλει να υποτιμήσει κάποια ανθρώπινη ομάδα («τα πακιστανά», «τα αλβανά» κ.ο.κ.).

Όπως βλέπουμε σε άλλο βίντεο, η ιδιοφυής περσόνα επεκτάθηκε και στο μακεδονικό ζήτημα, επαναλαμβάνοντας φυσικά, απλώς με ένα πιο καθημερινό και δήθεν «μάγκικο» λεξιλόγιο, όλες τις κοινοτοπίες του σαμαρισμού-ψωμιαδισμού-χρυσαυγιτισμού. Κατά παραχώρηση, «δέχεται» … να κάνουμε (ποιοι να κάνουν δηλαδή; Οι πετρελαιάδες ιδιοκτήτες των ΜΜΕ όπου δούλευε;) «επενδύσεις στα Σκόπια», όσο κι αν έτσι «δίνουμε παράταση ζωής σε αυτό το κρατίδιο που μας απειλεί». Από κει και πέρα, όμως, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την «αδιαλλαξία των Σκοπιανών» που δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί στο άμεσο μέλλον. Επί τη ευκαιρία δεν παραλείπει να χλευάσει τους «πουλημένους διανοουμένους» που καταχωρίζουν όποιον τολμήσει να πει ότι η Μακεδονία είναι ελληνική «στους εθνικιστές, τους πολεμοκάπηλους και τους βασιβουζούκους». «Ρατσισμός κατά των Ελλήνων», κυρία μου, τι τα θέλετε.

Το μέλλον όμως ήρθε, και ακούγοντας κανείς τα τότε λεγόμενά της στο σημερινό παρόν, νιώθει απλώς θυμηδία. Διότι διαψεύσθηκαν όλα παταγωδώς. Και ευτυχώς.

Ανάλογα συμπεράσματα προκύπτουν από την παρακολούθηση όλων των πολιτικών –και πολλών μη άμεσα πολιτικών- παρεμβάσεών της στην τηλεόραση. Η «αιρετικότητα» της Μαλβίνας Κάραλη ήταν η πιο χυδαία ορθοδοξία. Συνίστατο μόνο στο ότι αμφισβήτησε την υποτιθέμενη «πολιτιστική/ ηθική κυριαρχία της αριστεράς μετά τη μεταπολίτευση». Το μόνο «κόμπλεξ» που αποτίναξε ήταν ο υποτιθέμενος «ζυγός της πολιτικής ορθότητας» και του δημοκρατικού καθωσπρεπισμού. Από αυτή την άποψη, ήταν όντως πρωτοπόρα, εφόσον άνοιξε το δρόμο σε αρκετούς και αρκετές που την ακολούθησαν τον 21ο αιώνα. Όρα Σώτη, Καλύβας, Μουμτζής και δε συμμαζεύεται.

Μαλβίνα-Θέμος

Κλασσικό

26 σκέψεις σχετικά με το “20 χρόνια χωρίς την Χρυσαυγίτισσα με το ταγιέρ

    • Ο/Η Α.Γ. λέει:

      Ένα χρυσαυγίτικο σχόλιο που συνίσταται μόνο σε έναν τίτλο, χωρίς κανένα άλλο περιεχόμενο.
      Εάν είναι προσβλητικός ο όρος «Χρυσαυγίτισσα», τότε όσο προσβλητικός είναι ο τίτλος του άρθρου, ακριβώς άλλο τόσο προσβλητικό είναι το σχόλιο. Με τη διαφορά ότι ο τίτλος ακολουθείται από ένα κείμενο με παραδείγματα. Το σχόλιο δεν ακολουθείται από απολύτως τίποτα. Αποτελεί απλώς εφαρμογή της ρητορικής τακτικής tu quoque, η οποία είναι κατάλληλη για παιδικούς σταθμούς, όχι για ανταλλαγές ενηλίκων.

      • Ο/Η ΜΠΑΜΠΗΣ λέει:

        Συγγνώμη φιλαράκι, δεν ήξερα οτι ήθελες να το συζητήσουμε. Αν μου έγραφες ένα «τί ακριβώς εννοείς;» θα σου εξηγούσα. Αλλά όταν μιλάς για παιδικούς σταθμούς και συνεχίζεις να είσαι προσβλητικός (και χρυσαυγίτης), δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω διάλογο μαζί σου.

      • Άκου να δεις ρε Μπάμπη.
        Δεν είμαι φιλαράκι σου. Ούτε θέλω να συζητήσω μαζί σου τίποτε.
        Εσύ είσαι αυτός που ήρθες και σχολίασες.
        Τώρα λες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις διάλογο μαζί μου.
        Πολύ ωραία λοιπόν, μην κάνεις. Δεν σε έβαλε κανείς με το ζόρι. Αφού όμως δεν υπάρχει περίπτωση, τότε γιατί ανεβάζεις σχόλια; Για να περνάς τον καιρό σου;

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    Εξαιρετικά θλιβερό άρθρο. Από πού να το πιάσει κανείς; Από τον τελείως clickbait τίτλο; Από την εντελώς αδικαιολόγητη λασπολογία και μάλιστα εις βάρος ενός ανθρώπου που έχει φύγει από τη ζωή και άρα δεν μπορεί να φέρει αντίλογο; Και εν πάση περιπτώσει, γιατί ενοχλεί τόσο πολύ το γεγονός ότι αρέσει και μνημονεύεται ακόμα η Μαλβίνα; Η υποκρισία του political correctness σε όλο της το μεγαλείο. Κανένα ουσιώδες επιχείρημα, κανένα βάθος. Σκέτη χολή. “Το φτυάρι είναι η παρηγοριά των άτυχων”… Των άτυχων αναφορών. Εν προκειμένω. Ας εστιάσουμε στην προσωπική (ψυχική) μας πορεία και ας αφήσουμε τις ψυχές που έχουν αναπαυθεί στην διακριτική αταραξία τους… Ας ασχοληθούμε με το παρόν. Και ίσως βρούμε κι εμείς τη θέση μας στο μέλλον.

    • Ο/Η Α.Γ. λέει:

      Μια που βλέπω ότι έχετε απορίες, ευχαρίστως να σας τις λύσω.
      Να το πιάσει κανείς από τα αποσπάματα του Χρυσαυγίτικου λόγου της Κάραλη που παραθέτει το σημείωμα, και να προσπαθήσει να αποδείξει ότι δεν λένε αυτό που λένε.
      Ποιες είναι οι «άτυχες αναφορές»; Δεν κατάλαβα. Γιατί «άτυχες»; Είναι αναφορές απολύτως ενδεικτικές του ύφους και του περιεχομένου του λόγου της. Θα ήταν «άτυχες» αν της είχαν ξεφύγει από σαρδάμ, και αν είχε ζητήσει συγνώμη μετά λέγοντας ότι δεν τα εννοούσε. Εδώ όμως τα επαναλάμβανε συνεχώς, τα ίδια και άλλα ανάλογα. Ποια είναι η «λασπολογία»; Έδωσα λινκ με αυτούσια αποσπάσματα από τις εμφανίσεις της. Είναι λασπολογία να παραθέτεις τα λόγια που εκείνη η ίδια είπε, και που ήταν πολύ περήφανη που τα είπε;
      Δεν αφήνουμε κανένα φασισταριό στην ησυχία του, είτε ζει είτε πέθανε. Δεν αναφέρθηκα στην προσωπική ζωή της Κάραλη ώστε να υπάρχει αγωνία μήπως «ταραχθεί η ψυχή της». Αναφέρθηκα σε δηλώσεις που έκανε δημόσια για δημόσια ζητήματα. Η κριτική σε αυτές είναι απολύτως θεμιτή, και επιβεβλημένη. Οι κλάψες, η αυτοθυματοποίηση και οι νουθεσίες ρίπτονται στον κάλαθο των αχρήστων.

      • … γιατί αν δώσετε σημασία, θα περάσει ο/η ανώνυμος χωροφύλακας της υγείας και της ομαλότητας για να σας φορέσει ζουρλομανδύα ώστε να θεραπευθείτε.
        Είναι πραγματικά ευτύχημα για ένα μπλογκ να έχει φανατικούς/-ές, όσο και αφελείς, αναγνώστες οι οποίοι να μπαίνουν κάθε τόσο και να υποδεικνύουν στους άλλους να «μην δώσουν σημασία» στις αναρτήσεις του. Διότι έτσι, πρώτον, αποδεικνύουν πόσο μεγάλη σημασία δίνουν οι ίδιοι/-ες, και δεύτερον, αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον για τις αναρτήσεις αυτές -αφού, για να διαπιστώσει κανείς αν πρέπει να δώσει σημασία σε κάτι ή όχι, πρέπει προηγουμένως να το διαβάσει.
        Αναμένουμε με ανυπομονησία και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα σχόλια.

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    «…Οι νουθεσίες ρίπτονται στον κάλαθο των αχρήστων». Ακριβώς. Το άνωθεν άρθρο επιχειρεί να «νουθετήσει», υπό μία έννοια. Αυτό που με έκανε να λυπηθώ διαβάζοντάς το είναι η απουσία σεβασμού απέναντι σε μορφές ζωής που -πια- φαίνεται να εκλείπουν. Όπως η αντίταξη στη σοβαροφάνεια, το ευφυές χιούμορ και τόσες άλλες… Μια εμμονή, μου βγάζει το παραπάνω κείμενο και τίποτα άλλο. Αν χρησιμοποιούσαμε τη «φλόγα» μας να υπερασπιστούμε το τώρα, την «απειλή» που βιώνουμε καθημερινά και που γι’ αυτή δεν ευθύνεται επουδενί η Μαλβίνα, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ευθύνη σημαίνει συνείδηση. Και όποιος διαθέτει συνείδηση, διαθέτει και κρίση. Αναρωτιέμαι τι σας οδήγησε να γράψετε αυτό το κείμενο την επέτειο θανάτου ενός ανθρώπου που δεν έκανε κακό ποτέ σε κανέναν. Αν δεν ταίριαζε/ταιριάζει στα γούστα σας, φυσικά και είναι δεκτό. Αλίμονο. Αλλά να χρησιμοποιείτε τέτοιες εκφράσεις; Αν δεν είναι αυτό φασιστικό και δειλό τότε δεν ξέρω τι είναι. Ελπίζω αν υπήρξατε σύγχρονός της να της είχατε εκφράσει την εναντίωσή σας και όχι να περιμένατε 20 χρόνια να ρίξετε αυτή τη χολή. Και να μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τόσο καιρό πίσω. Τα πάντα ήταν διαφορετικά. Το χιούμορ επίσης. Ίσως δεν κατανοήθηκε/δεν θα κατανοηθεί από όλους και αυτό είναι φυσικό, άλλες προσλαμβάνουσες ο καθένας μας, ωστόσο μετά από αλλά 20 χρόνια, ο κόσμος θα συζητάει και θα σκέφτεται τη Μαλβίνα και όχι αυτό το άρθρο που θα μοιάζει με σταγόνα σε ωκεανό υπερπροσπάθειας για όλους τους λαθος λόγους.

    • Ο/Η A.Γ. λέει:

      Αρχίσαμε βλέπω κι εδώ τα παιδαριώδη «όχι εγώ, εσύ».
      Ποια είναι αυτή η «μία έννοια» κατά την οποία «το άνωθεν άρθρο επιχειρεί να νουθετήσει»;
      Το άνωθεν άρθρο, κυρία μου, αποτελεί πολιτική κριτική και πολεμική. Δεν είναι θέμα «γούστου». Είναι θέμα πολιτικής αντίθεσης.
      Τον φασισμό και τον εθνικισμό δεν τον «νουθετείς». Τον χτυπάς.
      Αυτά τα περί «νουθεσιών» φυσικά δεν τα πιστεύετε ούτε εσείς η ίδια. Διότι, σε αντίθεση με τη φράση που παραθέτετε, εσείς το άνωθεν άρθρο δεν το ρίπτετε καθόλου στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά ασχολείστε επίμονα με αυτό και ήδη έχετε γράψει σχόλια που, αν τα προσθέσουμε, βγαίνουν περίπου ίσης έκτασης με εκείνη που έχει το ίδιο το άρθρο.
      Και το χειρότερο είναι ότι, σε όλα αυτά που γράφετε, στη λαχτάρα σας να εκφράσετε το σκανδαλισμό και την ηθική σας αγανάκτηση, ξεχάσατε να μας πείτε τι ακριβώς βρίσκετε λάθος στο άρθρο και γιατί.
      Αμφισβητείτε ότι τα είπε αυτά η Κάραλη;
      Αμφισβητείτε ότι είναι καραεθνικιστικά και ρατσιστικά;
      Γιατί; Πείτε μας κάποιο επιχείρημα. Ή μάλλον, πριν απ’ αυτό, πείτε μας κάποιον ισχυρισμό τον οποίο να έχει νόημα να στηρίξει κανείς με κάποιο επιχείρημα.
      Η Μαλβίνα σαφώς ευθύνεται για τη διάχυση του σεξιστικού, σωματοφοβικού, ρατσιστικού δηλητηρίου. Τα οποία δεν είναι καθόλου μία «απειλή», αλλά έχουν σπείρει ήδη στην κοινωνία μίσος και έχουν προκαλέσει νεκρούς. Όχι βέβαια από μόνη της. Αλλά και αυτή ήταν από τους βασικούς διακινητές αυτού του δηλητηρίου.
      Όσο ζούσε δεν εξέφρασα μεν προσωπικά στην ίδια την αντίθεσή μου, διότι την θεωρούσα ασήμαντη. Δεν φανταζόμουν ότι, είκοσι χρόνια μετά, θα έβγαιναν σύσσωμα τα μέινστρημ μέσα να την ανακηρύξουν «ιδιοφυή περσόνα». Είχα όμως εκφράσει με σαφήνεια και απερίφραστα, σε πολλά άρθρα, την αντίθεσή μου στον εθνικισμό, στον κολλητό της τον Χουντόδουλο Παρασκευαϊδη και στην αντιμακεδονική υστερία ειδικότερα.
      Αυτό που έκανα λοιπόν τότε, συνεχίζω να κάνω και τώρα.Δεν ρίχνω καμία χολή. Ασκώ δημόσια κριτική σε πράγματα που ειπώθηκαν δημόσια. Εάν δεν σας αρέσει αυτό, συνιστώ ενθέρμως όξος.

  3. Ο/Η Μαρία λέει:

    Αν θεωρείτε αυτό το άρθρο πολιτική κριτική και πολεμική, τότε τι να πω. Μάλλον έχουμε εντελώς διαφορετική αντίληψη της ουσίας της κριτικής. Σαφώς και είναι αναφαίρετο δικαίωμά σας να εκφράσετε-ζετε την άποψή σας. Όπως είναι και δικό μου. Κ.ο.κ.. Ο διάλογος είναι υγεία. Αρχικά, σίγουρα κατανοούμε εντελώς διαφορετικά το χιούμορ της Μαλβίνας. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε προσβλητική. Καυστική ίσως. Ξαναλέω ότι η χρήση του λόγου την εποχή εκείνη ήταν εντελώς διαφορετική. Ο κόσμος δεν πιανόταν από μία λέξη. Καλώς ή κακώς. Σήμερα νιώθω ότι έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Αν η κριτική που επιχειρείτε να ασκήσετε είχε γίνει τότε, ίσως είχε κάποιο νόημα. Και η πρωταγωνίστρια του άρθρου που κατά τα άλλα θεωρούσατε-είτε «ασήμαντη», θα έδινε σίγουρα μια (απολαυστική) εξήγηση. Τώρα όμως πρόκειται απλώς για μια ετεροχρονισμένη εκτόξευση δηλητηρίου. Το ξύδι είναι ωραιότατο και το τιμάω δεόντως, παρεμπιπτόντως.

    • Κυρία μου, κοιτάξτε. Αν το «τι να πω» (ή το «από πού να το πιάσει κανείς») είναι το μόνο που έχετε να πείτε, τότε γιατί παίρνετε τον λόγο;
      Εμένα ρωτάτε τι να πείτε; Εάν ναι, πολύ ευχαρίστως να σας πω: να πείτε για παράδειγμα τι θεωρείτε εσείς πολιτική κριτική και πολεμική.
      Εγώ, και όλος ο κόσμος, πολιτική κριτική και πολεμική θεωρούμε να παίρνει κανείς τα λόγια που είπε κάποιος/-α, να τα παραθέτει αυτολεξεί, και εν συνεχεία να τα αξιολογεί πολιτικά και ιδεολογικά, ιδίως συγκρίνοντάς τα με άλλα πράγματα που είπαν άλλοι και βρίσκοντας ομοιότητες ή/ και διαφορές.
      Εσείς όχι;
      Τότε τι θεωρείτε;
      Έχετε γράψει τρία σχόλια και δεν έχετε ακόμα πει ποια ακριβώς είναι η ένστασή σας στα λεγόμενα.

  4. Ο/Η Έλενα Χ λέει:

    Θεωρώ το άρθρο πολύ καλή τροφή για σκέψη. Πριν 20 χρόνια αυτόν τον τρόπο ομιλίας τον θαυμάζαμε, ίσως και να μην τον πολύ καταλαβαίναμε. Θεωρώ ότι η Μαλβίνα, παρόλο το χιούμορ της και τις γνώσεις της, κρατούσε μια υπεροπτική ελιτίστικη στάση. Το άρθρο φωτίζει αυτά που δεν θέλουμε να δούμε.

  5. Ο/Η Μαρία λέει:

    Πολύ ωραία λοιπόν, τότε 1. Διαπράττετε ωμό και επαναλαμβανόμενο mansplaining. Οπότε μη θεωρείτε τον εαυτό σας κάναν μοντέρνο ή υπέρμαχο της σύγχρονης ηθικής πραγματικότητας και 2. Θεωρώ πολιτική κριτική και πολεμική όσα αναφέρατε, με δύο, όμως, σημαντικές προϋπόθεσεις (αν θέλουμε όντως να πετύχουμε κάτι και δεν θέλουμε να παραθέσουμε μια αντιδημοφιλή άποψη, απλώς και μόνον): α) Την κατανόηση του αντικειμένου που αποφασίζουμε να σχολιάσουμε (και που επαναλαμβάνω έχουμε ΚΑΘΕ δικαίωμα). Καθώς θεωρώ πως πρόκειται για μια εντελώς επιλεκτική και μονομερής προσέγγιση. Και το σημαντικότερο, χρησιμοποιούνται χαρακτηρισμοί όπως «φασισταριό» για ένα άτομο που έχει αποβιώσει και άρα δεν μπορεί να φέρει αντίλογο. β) Την δεκτικότητα που προάγει τον διάλογο και άρα το προχώρημά μας. Προσωπικό και συλλογικό.

    • Ο/Η A.Γ. λέει:

      Α, βέβαια. Πώς δεν το σκεφτήκαμε.
      Το «mansplaining», η απάντηση διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.
      Αρχίσανε τώρα και οι δικολαβίες τύπου Κούγια: όταν η υπόθεση είναι εις βάρος μας και δεν έχουμε τίποτε να πούμε για την ουσία, αρχίζουμε τις προσωπικές επιθέσεις με την ελπίδα να εκνευρίσουμε τον αντίπαλο και να τον παρασύρουμε, ώστε να αποδειχθεί -κλαψ, λυγμ- πόσο θύμα είμαστε.
      Καταρχάς, τι θα πει «τότε»; Πότε τότε;
      Εγώ σας κάλεσα να πείτε τι πιστεύετε, όχι για μένα, αλλά για την ουσία του πολιτικού ζητήματος: όποια λέει «τα σκοπιανά είναι προκλητικά και σύντομα θα εκδηλωθεί η αδιαλλαξία και η επιθετικότητά τους», τι είδους λόγος σας φαίνεται αυτός από ιδεολογική άποψη;
      Σας φαίνεται «χιούμορ»; Χα, χα. Ναι. Ας γελάσουμε, όπως γελάσαμε και τότε που είπε ο Θέμος το αμίμητο ότι ένα πτώμα στο Άουσβιτς είναι «γλυπτό φούρνου». Μεγάλη πλάκα μιλάμε.
      Η πολιτική κριτική δεν είναι σκυλοκαυγάς. Δεν είναι προσωπική κατηγορία. Τίποτε δεν μας εμποδίζει να πούμε ότι ο Χίτλερ ήταν ναζιστής, μολονότι δεν ζει και δεν μπορεί να μας απαντήσει.
      Εξάλλου, το παραπάνω άρθρο δεν έχει ως αφετηρία τον ίδιο τον λόγο της Κάραλη. Όπως μπορεί ακόμα και τώρα να δει κανείς, ξεκινά από το γεγονός ότι, είκοσι χρόνια αργότερα, ο Μαρινάκης και το σινάφι του την ξεθάβουν και αρχίζουν τους ύμνους και τις αγιογραφίες. Σε αυτούς κάνω κριτική.
      Η Κάραλη δεν ζει. Σύμφωνοι. Ζουν όμως εκείνοι που την γουστάρουν και έχουν τις ίδιες εθνικιστικές απόψεις με εκείνη. Εάν θέλουν μπορούν να απαντήσουν. Δεν βλέπω όμως μέχρι στιγμής κανέναν ουσιαστικό αντίλογο. Μόνο γκρίνα και νουθεσίες.

    • Ο/Η Σωκράτης λέει:

      Δεν θα γινόσασταν αντικείμενο «mansplaining», και καλά, αν φανερώνατε τι είναι λάθος ή ψέμα στο άρθρο. Ο συγγραφέας είναι κακός, έχει κακία και δεν έπρεπε να τα πει αυτά;

  6. Ο/Η Μαρία λέει:

    «Εξάλλου, το παραπάνω άρθρο δεν έχει ως αφετηρία τον ίδιο τον λόγο της Κάραλη.» Άρα συμφωνούμε στο ότι πρόκειται για clickbait τίτλο (ο οποίος άνετα σηκώνει μήνυση) – κάτι είναι κι αυτό. Καλά, ότι παραλληλίζετε τη Μαλβίνα με τον Χίτλερ(!) και ότι αναφέρεστε στον Κούγια, τον Θέμο και τον Μαρινάκη σε μια προσπάθεια ΕΣΕΙΣ να αποπροσανατολίσετε και ενδεχομένως να πείτε, επ’ ευκαιρία, αυτά που θέλετε, φανερώνει και την πραγματική σας διάθεση. Δεν θα αναφερόμουν καν στο mansplaining, ήταν συνειδητή επιλογή κι αυτό επειδή χρησιμοποιήσατε όρους όπως η «σωματοφοβία» και άλλους, θέματα που μας απασχολούν τα τελευταία χρόνια και καλώς μας απασχολούν – καθώς, αυτό ναι, είναι απόπειρα προχωρήματος. Κατά πως φαίνεται, βέβαια, προτιμώνται οι σκυλοκαυγάδες. Γι’ αυτό φτάσαμε κι εδώ που φτάσαμε. Επίσης συνειδητή επιλογή, η μη ανάλυση των λεγομένων της Μαλβίνας. Όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει. Τώρα αν ο λόγος της κατά καιρούς εργαλειοποιείται, είναι άλλο θέμα. Καλή συνέχεια.

    • Ο/Η Α.Γ. λέει:

      «ανετα σηκώνει μήνυση»?
      Έλα ρε Αλέξη, εσύ ήσουνα τόση ώρα; Και γιατί δεν το ‘λεγες παρά παρίστανες και καλά την «Μαρία».

  7. Ο/Η Μαρία λέει:

    Το ποιος χρησιμοποιεί «παιδαριώδεις» τακτικές διαλεκτικής, είναι πασιφανές… Τουναντίον όμως, δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ πασιφανές ότι η εκλιπούσα υπήρξε υποστηρίκτρια αυτής της εγκληματικής οργάνωσης (βλ. Χ.Α.). Δεν υπαρχεί η παραμικρή απόδειξη για κάτι τέτοιο! Και άρα μιλάμε για σοβαρή κατηγορία που, ναι, σηκώνει μήνυση.Ο χαρακτηρισμός του τίτλου είναι εντελώς ανυπόστατος και άρα, προκλητικός. Μπορεί κάποιες απόψεις της να θεορούντο/θεωρούνται αμφιλεγόμενες, μπορεί να μην άρεσε/αρέσει σε όλους, μπορεί, μπορεί, χίλια μπορεί. Αυτό ναι. Αυτό φυσικά. Ο τίτλος όμως που επιλέξατε δεν αφήνει κανένα περιθώριο σοβαρής και κατ’ επέκταση, εποικοδομητικής συζήτησης. Δεν υπάρχει καμία ψυχραιμία (σε αυτόν αλλά και στις απαντήσεις σας) και χωρίς ψυχραιμία, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κανένας ουσιαστικός διάλογος. Δεν επιδιώκω την αγιοποιήση κανενός, καλό είναι όμως να είμαστε προσεκτικοί στους χαρακτηρισμούς μας. Είναι ωραία η ευπρέπεια. Όταν, φυσικά, δεν είναι δήθεν.

    • Ο/Η Α.Γ. λέει:

      Eαν ο τίτλος που επέλεξα «δεν αφήνει κανένα περιθώριο διαλόγου», και εάν επιπλέον έχει ως μόνο στόχο την προσέλκυση αναγνωστών, τότε πώς και γιατί εσείς επί μία μέρα ολόκληρη μέρα (και για άγνωστο ακόμα διάστημα) ανεβάζετε λυσσαλέα σχόλια το ένα μετά το άλλο, τα οποία έχουν ήδη ξεπεράσει κατά πολύ την έκταση του αρχικού άρθρου, συμβάλλοντας έτσι στην επισκεψιμότητα του μπλογκ;
      Με απειλείτε για δεύτερη φορά με μήνυση.
      Σας προκαλώ λοιπόν να μου την υποβάλετε.
      Φυσικά καμία «μήνυση» δεν σηκώνει το γεγονός ότι κάποιος σχολίασε τις πολιτικές απόψεις που εξέφρασε κάποιος άλλος δημόσια. Το πολύ πολύ να σηκώνει αγωγή. Βεβαίως, ο καθένας μπορεί να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη για ό,τι νομίζει με όποιον τρόπο νομίζει, αλλά μένει να δούμε και τι θα βγει απ’ αυτό. Πάντως ο πρώτος -και τελευταίος μέχρι στιγμής- που το επιχείρησε εναντίον μου, ατύχησε στο δικαστήριο.

  8. Ο/Η Μαρία λέει:

    Δεν έχω τέτοιο φετίχ (βλ. μήνυσεις), κύριέ μου. Ας είναι. Δεν συνεννοούμαστε και δεν προβλέπεται και όλα καλά. Πάμε παρακάτω. Χαίρομαι αν συμβάλλω στην επισκεψιμότητα με τα σχόλιά μου. Καλό είναι να διαβάζονται όλες οι απόψεις. Να είστε καλά.

  9. Ο/Η Απόστολος λέει:

    Ρατσιστρια λοιπόν η Μαλβίνα… επειδή σατηριζε τήν ελληνική πραγματικότητα σχολιάζοντας καί τίς άλλες εθνικότητες που ήταν στη χώρα… ρατσιστρια επειδή αναδείκνυε από τη δική της ματιά τα εθνικά δίκαια τής πατρίδας της.. είναι καλό να είσαι ενδοτικος και καταπτυστος οποίος τον κρίνει…τ ακούσαμε κι αυτό…το γεγονός ότι είχε σύζυγο τον βιογράφο του Άρη λίγο μετράει ή καί καθόλου αφού και μέγας Βελουχιώτης σήμερα θα θεωρειτω από σας χρυσαυγιτης…γ νέα ιδεολογία του πολιτιστικού ανορθολογισμου του νεοφασισμου μέσω της πολιτικής ορθότητας και των νέων ηθών της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ…στα νέα ήθη δε μετράει το αναφαιρετο δικαίωμα διεθεσης του σώματος σου.. Αυτό το ορίζει ο μέγας ιατρός του ΠΟΎ…προς θεού όμως μη θιγούν τα δικαιώματα του κτηνοβατη, είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα στην προοδευτική δύση..προς θεού δις.. επιτρέπεται να το βιάσει αλλά ουχί να τα κλωτσησεις.. Τότε δεν τον γλιτώνεις το αλυσοδεσιμο στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο του αρθρογράφου…

    • Ο/Η Α.Γ. λέει:

      Bρε, να και οι αντιεμβολιαστές, που συνεχίζουν εν έτει 2022 να διαδίδουν τις ψευτιές της Λιάνας Κανέλλη!
      Καλώς τους. Να πώς δένουν όλα σιγά σιγά …

  10. Παράθεμα: Ήταν Εβραία η Κάραλη, ή αντισημίτης ο Ραφαηλίδης; – Shades online

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.